Tanrı Var?: Güncel

Hz. Adem'in çocukları ensest ilişki ile mi çoğaldı?

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKvjFZ6iuQRs_O4FIDt3BC2my4i9imR2clPKoP20eG6JBgQjVnOxRCW1Q9KXg-JzaQDBjLK3kiO7XlSf9bxUc8JAoheVNod0M5BJ4USDYl5fEyRPy58Cy8fa1ro6s2E-WjdfU8hyphenhyphenKp0nmp/s1600/adem.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKvjFZ6iuQRs_O4FIDt3BC2my4i9imR2clPKoP20eG6JBgQjVnOxRCW1Q9KXg-JzaQDBjLK3kiO7XlSf9bxUc8JAoheVNod0M5BJ4USDYl5fEyRPy58Cy8fa1ro6s2E-WjdfU8hyphenhyphenKp0nmp/s1600/adem.jpg" width="245" /></a>Kur'an a göre, önce  <b>nefs/kişik/bilinç</b>  yaratılıyor, <i>sonra bu nesften bütün nefsler yaratılıyor</i> daha sonra fiziksel/bedenler yaratılıyor. Ruh ise sanılanın aksine insanın asli yapısından değildir.<br />
<br />
Kur'an a göre amel konusunda sorumlu olan insanın bedeni değil nefsidir.<br />
<br />
<blockquote class="tr_bq">
24:24 "O gün ki, <b>dilleri</b>, <b>elleri </b>ve <b>ayakları </b>onların yapmış oldukları her şeye tanıklık edeceklerdir."<br />
36:65 "O gün ağızlarına mühür vururuz da, bizimle <b>elleri konuşur </b>ve yapmış olduklarına da ayakları tanıklık eder."<br />
41:19 "Nihayet oraya vardıklarında, onların işitme, görme <b>organları </b>ve <b>derileri </b>yaptıkları hakkında tanıklık eder.<br />
41:20 <b>Derilerine</b>, "Niçin bize karşı tanıklık ettiniz?" diye sorarlar. Onlar da, "Her şeyi konuşturan </blockquote>
<blockquote class="tr_bq">
41:21 "Allah bizi konuşturdu. Sizi ilk yaratan O'dur ve işte O'na döndürülüyorsunuz," derler."<br />
41:22 "Ne işitme ve görme organlarınızın, ne de <b>derilerinizin </b>aleyhinizdeki tanıklığını gizlemeye gücünüz yetmez. Buna rağmen siz yaptıklarınızın çoğunu Allah'ın bilemiyeceğini sanıyordunuz."</blockquote>
<div>
Cennette mutlu olacak veya Cehennemde mutsuz olacak  <b>İnsanın benliği olan nefstir.</b><br />
Allah ilk olarak İnsan için  tek bir nefs yarattı, ondanda bütün insan nefslerini yarattı. Bunu şu ayetten anlıyoruz.</div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
4:1"İnsanlar! Sizi bir <b>tek nefisten yaratan</b>, ondan da eşini yaratan, ikisinden pek çok erkek ve kadın üreten Rabbinizi dinleyin. Adına birbirinizden isteklerde bulunduğunuz ALLAH'a saygı gösterin; akrabalara da... ALLAH elbette sizi Gözetlemektedir."</blockquote>
<blockquote class="tr_bq">
6:98 "<b>O, sizi</b> <b>bir tek nefisten/cevherden yaratandır</b>. Sizin için bir kalma yeri, bir de emanet olarak konulacağınız yer vardır. Anlayan bir toplum için âyetleri ayrıntılı bir şekilde açıkladık.[120]"</blockquote>
</div>
<div>
<b>Beden yaratılmadan önce bir nefsten yaratılan  bu nefslerin her birine Allah tarafından <i>şekil bir başka ifadeyle </i>yapılanma/beden<i> verilmiştir.</i></b></div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
91:7 "<b>Nefse </b>ve onu düzenleyene,<br />
91:8 "Sonra da ona kötülüğünü ve erdemliliğini bildirene andolsun ki;<br />
91:9 "Onu temizleyen kurtulmuştur."<br />
91:10 "Onu başıboş bırakan ise zarar etmiştir."</blockquote>
</div>
<div>
<div>
Bütün İnsan <b>Nefslerinin(kişilik, bilinç) </b>yaratıldığı bu aşamada İlk İnsan olan Adem dahil <b>kimsenin bedeni olmadığı gibi</b>, Ademe daha Ruh üflenmemiştir(canlılık özellikleri, verilmemiştir).<br />
<br /></div>
<div>
Kuran’da üç defa ilk insanın/Âdem’in, iki defa da İsa’nın yaratılmasının anlatıldığı yerlerde olmak üzere toplam beş defa “<b>ruh üflemek</b>” geçmektedir. Çok ilginçtir “ruh üflemek” tabiri, Âdem ve İsa gibi iki olağan dışı yaratma olayının temsili olarak anlatıldığı bu ayetlerde kullanılmıştır.</div>
<div>
<br /></div>
<div>
Oysa diğer insanların veya insan türünün anne karnında yaratılmasının tasvir edildiği diğer ayetlerde “<b>nutfe</b>, <b>alaka</b>, <b>mudga </b>gibi” oldukça ayrıntılı yaratma safhalarına değinilmiş olmasına rağmen, anne karnındaki cenine “<b>ruh üflemek</b>”ten bahseden herhangi <i>bir ayet yoktur.</i></div>
<div>
<br /></div>
<div>
Burada Âdem’e ve diğer canlılara ruh üflenmesini anlayabilmek için “<b>nefh / üflemek</b>” kavramının Kuran’daki kullanımına bakmalıyız. İsrafil’in İkinci Sur’a üflemesi; <b>İnsanların yeniden canlanması ve dirilmelerini ifade eder.</b> Ya da demirin körüklenmesi [Kehf/96] ile kastedilen de, <b>üflenen ateşin alevlenmesi, hareket ve canlılık kazanmasıdır.</b><br />
<br /></div>
<div>
Öyleyse; “Ruh üflemek” ile kastedilen; <b>Allah’ın ilmi ile maddî bedene canlılık özelliklerinin verilmesidir.</b> Âdem’e ve İsa’ya ruhun üflenmesi; <b>onların canlanmasıdır.</b> Allah’ın ol emrinden sonra olmasıdır. Yani; nefh /üfleme bir mecazdır. Allah’ın ağzı olmadığı gibi, O’ndan dışarı bir “ruh-u menfûh /üflenmiş bir ruh” da çıkmaz.</div>
<div>
<br /></div>
<div>
 İmtihan sırası gelmeyen her nefs(kişilik, bilinç) yaratıldıktan sonra <b>imtihan sırası gelinceye kadar bedensiz ölü haldedir</b>. Bunu şu ayetlerden anlıyoruz.<br />
<blockquote class="tr_bq">
40:11 Diyecekler ki, "Rabbimiz, bizi <b>iki kez öldürdün ve iki kez dirilttin</b>. şimdi günahlarımızı itiraf ettik. Buradan bir çıkış yolu var mı?"<br />
2:21 "Allah'ı nasıl inkar edersiniz? <b>Siz ölüler idiniz o sizi diriltti. Sonra sizi öldürür ve tekrar diriltir</b> ve sonunda ona döndürülürsünüz."</blockquote>
</div>
<div>
<b><i>İki ölüm ve iki diriliş İnsanın yaşam serüvenidir.</i></b></div>
<div>
<ul>
<li><b>Birinci Ölüm</b>: Nefs(kişilik, bilinç) yaratıldıktan sonra, yukarıda belirtildiği gibi canlılık verilmemiş halidir.</li>
<li><b><i>Birinci Diriliş:</i></b> İmtihan sırası gelen insan nefslerinin dünyaya gelip bir bedene girmesi halidir</li>
<li><b>İkinci Ölüm</b> İnsanın bildiğimiz mezarda ki ölü halidir.</li>
<li><i><b>İkinci Diriliş:</b></i> Saat gelince (kıyamet koptuğunda) mezardan Ahret için diriliş halidir.</li>
</ul>
</div>
<div>
Nefsin bazı durumu hakkında birkaç ayet meali yazacak olursak;</div>
<div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
3:185 "<b>Her nefs ölümü tadıcıdır.</b> Kıyamet günü elbette ecirleriniz eksiksizce ödenecektir. Kim ateşten uzaklaştırılır ve cennete sokulursa, artık o gerçekten kurtuluşa ermiştir. Dünya hayatı, aldatıcı <u>metadan </u>başka bir şey değildir."<br />
21:35 "<b>Her nefs, ölümü tadacaktır</b> ve sizi bir imtihan olmak üzere şer ile ve hayr ile deneriz ve Bize döndürüleceksiniz."<br />
40:17 "Her <b>nefs</b>, ölümü tadacaktır ve sizi bir imtihan olmak üzere şer ile ve hayr ile deneriz ve Bize döndürüleceksiniz."<br />
45:22 "Allah, gökleri ve yeri hak olarak yarattı; öyle ki, her <b>nefs </b>kazandıklarıyla karşılık görsün. Onlara zulmedilmez."<br />
50:20 "Ve sûra üflendi. İşte bu, geleceği vaat edilen gündür."<br />
50:21 "Her kişi yanında bir sevkedici ve şahit ile gelecektir."<br />
50:22 "And olsun ki, sen bundan (bu günden) habersizdin. Artık senden perdeyi kaldırıverdik; o nedenle bugün gözün oldukça keskindir."<br />
50:23 "Yanındaki diyecektir ki: «İşte bu yanımdaki hazır!»"<br />
50:24 "Cehenneme atın, her inatçı kafiri..."<br />
50:25 "Hayra engel olan, saldırgan şüpheciyi "<br />
75:38 "Her <b>nefs</b>, kazandıklarına karşılık bir rehinedir.<br />
75:39 "Ancak Ashab-ı Yemin (sağ ehli) hariç."<br />
75:40 "Onlar cennetlerdedirler; birbirlerine sorarlar."<br />
10:54 "Zulmeden her <b>nefs</b>, yeryüzündekilerin tümüne sahip olsa bunu (azaba karşılık) mutlaka fidye olarak verirdi. Onlar azabı görünce pişmanlıklarını gizlerler, oysa onlar haksızlığa uğratılmadan aralarında adaletle hükmedilmiştir."<br />
16:28"Melekler, kendilerine zulmedenlerin canlarını alırlarken "biz bir kötülük yapmamıştık." diyerek teslim olurlar. Şüphesiz, Allah, onların ne yaptıklarını çok iyi bilir."</blockquote>
</div>
<div>
<div>
<div>
 Yukarıdaki görüldüğü gibi <b>İnsanın sorumluluğu söz konusu olunca nefsi doğrudan muhatap alınmıştır.</b> Kuran’ın  bir çok ayetinde daha bu durumu görmek mümkündür. <b>Nefs </b>kelime olarak <b>Zat kişilik benlik bilinç</b> anlamına geldiği gibi gizli kapalı istekler işler manasına da gelir. <b>Nefs kavramı bitkileri ve hayvanları içine almaz.</b><i><b> Kuran literatüründe yaşam ”hayat”; kişilik ve benlik ise ”nefs” kelimeleri ile kavramsallaştırılmıştır.</b></i> <b>Kuran’a </b>göre <b>bitkiler ve hayvanlar yaşama sahipken, insanlar hem yasam hem de – bilinç diye nitelediğimiz- kişilik özüne sahiptirler</b>. Kişilik, bilinç ve farkındalık ile yakın anlamlıdır. Bu yüzdendir ki ekinleri biçme ya da hayvanları katletme ”cinayet” olarak telakki edilmemektedir. Cinayet, beden ile nefs (bilinç, kişilik) arasındaki bağın haksız bir biçimde temelli olarak yok edilmesi eylemine verilen addır.</div>
<div>
<br /></div>
<div>
<div>
<div>
<b>Yaşam ve kişilik arasındaki farklılık</b> Kuran’da açık bir biçimde gözler önüne serilmiştir.</div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
39:42 “Allah <b>nefsleri</b> (el Enfus) ölümleri esnasında alır, <b>ölmeyenleri de</b> <u>u</u><b>ykuları sırasnda</b><b>.</b> Sonra haklarında ölüm hükmü verdiklerini alıkoyar; ötekileri belirlenen bir süreye kadar salıverir. Bunda, iyice düşünen bir toplum için elbette ibretler vardır.”</blockquote>
</div>
<div>
Buradan öğreniyoruz ki <b>nefsimiz</b>(kişilik, bilinç)<b> </b>yani <b>kişiliğimiz </b>uyku esnasında <b>geçici </b>olarak bizden alınır. Ve gene bu ayetlerden anlıyoruz ki <b>yaşam kişilik/nefs </b>olgusundan tamamıyla <b>farklıdır</b>.<br />
<br />
<b><i>Dünya yaşamı</i> bilincin/kişiliğin bir daha dönmeyecek biçimde <i>bedenden ayrılması anlamına gelen ölümle son bulur.</i></b> Nefs temelli olarak ayrılmış, yani bilinç tümüyle beyinden silinmiş, ancak beden ölümcül bir biçimde zarar görmediyse, yaşam bir müddet daha devam edebilir. İsa peygamberin son anları bu istisnai olayın bir örneğidir.</div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
5:32 "Bundan dolayıdır ki İsrâîl oğullarına şu hakikati hükmettik: Kim bir <b>nefsi</b>, bir <b>nefs </b>mukabilinde veya yer yüzünde bir fesâd çıkarmaktan dolayı olmayarak, öldürürse bütün insanları öldürmüş gibi olur. Kim de onu yaşatırsa bütün insanları diriltmiş gibi olur. Andolsun ki peygamberimiz onlara beyyineler (apaçık âyetler, deliller, mucizeler) getirmişti. Sonra hakikaten yine içlerinden bir çoğudur ki bunların arkasından, (haalâ) yer yüzünde (fesâd ve cînâyet hususunda) muhakkak haddi aşanlardır."</blockquote>
</div>
</div>
<div>
<div>
Görüldüğü gibi Kuran’a göre bitkilerde ve Hayvanlarda nefs yoktur. Zira onlarda nefs olsaydı Ne bir koyunu kesip yiyebilirdik nede bir buğday tanesini öğütüp pişiremezdik. <b>Canlıdırlar fakat <i>nefs </i>sahibi değillerdir.</b> Onları İnsan konumuna getirmeyen İnsandan farklı  birçok özel yapılanmaları da olabilir. <b>İstekler arzular davranışlar da Kuran’a göre nefis olarak tanımlanır.</b></div>
</div>
</div>
</div>
<div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
2:54 Mûsâ kavmine demişti ki: "Ey kavmim, sizler, buzağıyı (ilâh) edinmekle kendinize zulmettiniz; gelin Yaratıcınıza tevbe edin de nefslerinizi öldürün. Bu, Yaratıcınız katında sizin için daha iyidir. (Bu sûretle O), sizin tevbenizi kabul buyurmuş olur. Çünkü O, öyle bağışlayıcı, öyle merhametlidir.</blockquote>
</div>
<div>
Ayette görüldüğü gibi <b>emredilen intihar olmayıp <i>nefsin kötü inanç ve davranışlardan arındırılıp ıslah edilmesidir.</i></b> Bir başka örnek, Kuran’dan mealen:</div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
5:116 Ve yine Allâh demişti ki: "Ey Meryem oğlu Îsâ sen mi insanlara 'Beni ve annemi, Allah'tan başka iki tanrı edinin' dedin?". Hâşâ, dedi, Sen yücesin, benim için gerçek olmayan bir şeyi söylemek benim haddime değildir! Eğer demiş olsaydım, sen bunu bilirdin, <b>sen benim nefsimde olanı bilirsin,</b> ben senin nefsinde olanı bilmem, çünkü gizlileri bilen yalnız sensin, sen!"</blockquote>
</div>
<div>
Bütün nefisler ölümlü olduğundan İnsanlara benzemekten münezzeh olan ve Hay olan Allah hakkında İnsanın benliğini tanımlayan bir Nefs Kuran öğretisine göre düşünülemez. <b>Ayette görüldüğü gibi İsa’nın kastettiği Allah’ın kullara bildirmediği kendi zatına mahsus İlimdir.</b> Kuran’da:</div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
25:58 "Sen, asla ölmeyen ve daima diri olan (Allah)a tevekkül et ve O'nu hamd ile tesbih et. Kullarının günahlarından O'nun haberdar olması yeter."</blockquote>
</div>
<div>
5:116 ayetindeki açıklamamızı destekleyen diğer bir husus İsa’da genel manada <b>nefsin </b>bulunduğu konumdan farklı özelikte bir nefs olması.  Zira,  Kuran’da İsa tanımlanırken.  “<u>Allah'ın peygamberi, Meryem'e ulaştırdığı (emriyle onda var ettiği) kelimesi ve ondan bir ruhtur</u>”.  şeklinde tanımlanmıştır.</div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
4:171 "Ey Kitab ehli! Dininizde sınırları aşmayın ve Allah hakkında ancak hakkı söyleyin. Meryem oğlu İsa Mesih, ancak Allah'ın peygamberi, Meryem'e ulaştırdığı (emriyle onda var ettiği) kelimesi ve ondan bir ruhtur. Öyleyse Allah'a ve peygamberlerine iman edin, "(Allah) üçtür" demeyin. Kendi iyiliğiniz için buna son verin. Allah, ancak bir tek ilâhtır. O, çocuk sahibi olmaktan uzaktır. Göklerdeki her şey, yerdeki her şey O'nundur. Vekil olarak Allah yeter."</blockquote>
</div>
<div>
İsa’nın bu durumunun ilah olmasını veya Allah’ın oğlu olmasını gerektirecek bir durum olmadığını. İsa’nın da diğer yaratıklar gibi ancak Allah’ın bir kulu olduğunu. </div>
<div>
<b><i>İnsanın sorumluluğu Nefs konulu olmasına rağmen birçok insan bu durumu görmeyerek Nefs yerine Ruh kavramını kullanmaktadır</i></b>. En basitinden bir mezarlığa gidildiğinde Falanın Ruhuna Fatiha diye bir çok ibare görmek mümkündür. Bunu yazanlara göre kişi öldüğünde ölen Nefis değil Ruhtur. Bu durum Ruh ile nefsi bir birlerine karıştırmaktan hatta Nefsi Ruh hesabına yok saymaktan kaynaklanmaktadır. Bu anlayış <b>Kuran öğretisine uygun bir anlayış değildir.</b> Bu görüşün yanlışlığını görmek için Ruh ile ilgili Kuran ayetlerine bakıp anlamamız yeterlidir. Şöyle ki:</div>
<div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
17:85 “Sana ruhun ne olduğunu soruyorlar, de ki; Ruh Rabbimin emrindendir /Rabbimin bildiği bir iştir. Size pek az ilim verilmiştir.”</blockquote>
</div>
<div>
Ayette sözü edilen ruh, vahiy meleği olan Cebrail’in kendisi veya işlevidir. Buna göre ayet; <b>vahyin niteliğinin insan tarafından idrak edilemeyecek bir mesele olduğunu bildirmektedir.</b> Zaten devamındaki ayetler bu ruhun ne olduğunu o kadar güzel tefsir etmektedir ki! Mekkeli müşrikler Hz. Muhammed’in (a.s)’in vahiy dediği şeyin mahiyetini, ne olduğunu soruyorlardı. Allah da, ruhu /vahyi Allah’ın gönderdiğini ve bunun mahiyetini anlamanın insan idrakinin fevkinde olduğunu, insanların bunu anlayabilecek bilgilerinin çok kıt olduğunu söylemektedir.</div>
<div>
<br /></div>
<div>
Devamındaki ayetler de zaten bu “<b>ruh”un; vahiy ve Kuran olduğunu söylemektedir.</b> [İsra/86-8]</div>
<div>
<br /></div>
<div>
<b>Ayetler özetle</b>; “Ruh /vahiy indirmek Rabbinin işidir. Vahyin mahiyetini anlamanız mümkün değildir. Dilerse sana indirdiği vahyi alır, unutuverirsin. Ama sana olan geniş rahmetinden dolayı O bunu yapmaz. Bu vahiy /Kuran Muhammed’den olsaydı siz de onun benzerini getiriverirdiniz. Getiremediğinize göre vahyin /ruhun Allah’ın emri /işi” olduğunu anlayın demektedir.</div>
</div>
<div>
<br /></div>
<div>
<div>
Ruh Allah'ın zatından bir parça değildir. Zaten bütün yaratıklar Allah’ın ol emriyle yaratılmıştır.</div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
2:217, 16:40, 36:82<br />
40:68 "Dirilten ve öldüren O'dur. Bir işin olmasına hükmetti mi, ona yalnızca: "Ol" der, o da hemen oluverir."</blockquote>
</div>
<div>
<div>
Bütün kainat Allah’ın Ol emriyle yaratılmış bir yaratıktan başka bir şey değildir. Ve kainattaki hiçbir şey ilahlıktan doğrudan veya dolaylı pay almamıştır. Allah kainatı ol emriyle yaratan tek İlahtır ve Allah hiç kimseyi veya bir şeyi kendisine ortak etmez. Durum bu olmakla beraber <b>kainattaki her şey Allah nezdinde aynı değerde değildir. </b></div>
</div>
<div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
15:28"Bir zaman Rabbin meleklere demişti ki: "Ben kupkuru çamurdan, değişken balçıktan bir insan yaratacağım!"<br />
15:29 "Onu düzenle(yip insan şekline koydu)ğum ve <b>ona ruhumdan üflediğim</b> zaman hemen ona secdeye kapanın!"</blockquote>
</div>
<div>
<br />
Dikkat edilirse Allah tarafından Meleklere Âdem’e <b>secde emri</b> <b><i>Ruh üflenmesinden ( canlılık özeliklerinin verilmesinden) sonra verilmiştir.</i></b>  Secde(boyun eğmek) Kuran öğretisinde secde edenin, secde ettiğini kendisinden üstün kabul ettiği manasındadır. Secde yaratıklar arasında bir birlerine karşı yapılmışsa ibadet demek değildir. Örneğin: Ay güneş ve on bir gezegenlerin Yusuf peygambere secde etmesi (12:4) veya Yusuf’a Anne Babasının ve Kardeşlerinin secde etmesi (12:100).</div>
<div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
38:75 (Allah) Dedi ki: "Ey İblis, iki elimle yarattığıma seni <b>secde etmekten</b> alıkoyan neydi? Büyüklendin mi, yoksa yüksekte olanlardan mı oldun?"<br />
38:76 Dedi ki: "Ben ondan daha hayırlıyım; sen beni ateşten yarattın, onu ise çamurdan yarattın."</blockquote>
</div>
<div>
Âdem’in yaratılış safhalarına bakarsak. Âdem’in <b>ilk önce nefsinin yaratıldığına</b> ve bu nefsten <b>bütün nefslerin yaratıldığına</b> ve <b>Âdem’in nefsi dahil bütün nefslerin ilk safhada bedensiz yapılandığını. Ondan sonra Âdemin nefsine bir beden yaratıldığını ve ondan sonra Âdem’in bedenine Allah tarafından Ruh üflendiğini</b><i>(canlılık özelliklerinin verildiğini)</i><b> görmekteyiz.</b> Böylece Âdem Nefs, Beden ve Ruh’tan müteşekkil bir insan oldu. Bu üç olgu içerisin de <b>İnsanı tek başına temsil eden Nefstir.</b> </div>
<div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
 4:1 "Ey insanlar! Sizi bir <b>tek nefsten yaratan</b> ve ondan da  eşini yaratan; ikisinden birçok erkek ve kadın (meydana getirip) <b>yayan </b>Rabbinize karşı gelmekten sakının. Kendisi adına birbirinizden dilekte bulunduğunuz Allah'a karşı gelmekten ve akrabalık bağlarını koparmaktan sakının. Şüphesiz Allah, üzerinizde bir gözetleyicidir."<br />
7:11 "Andolsun ki, sizi yarattık, <b>sonra size suret verdik</b>. Sonra da, «Âdem'e secde ediniz,» diye meleklere emrettik, derhal secde ettiler. Ancak iblis, o secde edenlerden olmadı."</blockquote>
</div>
<div>
Özellikle 7:11 Kuran ayetini okuyanlardan bazıları Âdem tek değil birçok Âdem var sanmaktadırlar. Bu şekilde anlamak yanlıştır. <b><i>Çok olan Âdem’ler değil </i>Âdem’in nefsinden yaratılan bedensiz Nefslerdir.</b> <i><b>Bu safhadan sonra Âdem’e beden ve canlılık (Ruh) verilmesi safhası gelir.</b></i> <b>Şu anda İmtihan sırası gelmeyen bütün nefisler bedensiz ölü halde imtihan sıralarının gelmesini beklemektedirler.</b> Ve hepsi saate (kıyamete) kadar sırasıyla  sınanmak üzere dünyada beden içerisinde diriltileceklerdir. Âdem’e dönelim. Önce Âdem ve Eşi bedenli olarak bahçeye (Cennete) konuyorlar.</div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
2:35 Dedik ki: "Ey Âdem! Sen ve eşin bahçeye (cennete) yerleşin. Orada dilediğiniz gibi bol bol yiyin, ama şu ağaca yaklaşmayın, yoksa zalimlerden olursunuz."</blockquote>
</div>
<div>
Sınav bahçede (cennette) Âdem ve Eşiyle başlıyor. Şeytan’da onlara düşman olduğundan Yasak ağaçtan ( ebedi hayat vaadi ile ) yemeleri için çaba içerisine giriyor. İnsanlar ve İnsanlara düşman İblis ve taraftarları. Allah’ın <u>doğrudan </u>Âdemi <u>uyarması</u>. Dünyada Peygamberlerin Allah’ın vahyi ile İnsanları ve Cinleri uyarması.  İnsanların sınavında <b>insanların bir kısmı Allah’ın taraftarları iken diğer bir kısmı Şeytanın taraftarları olarak yer alırlar.</b> (Not: Cinlerde tıpkı insanlar gibi bu sınavın içerisinde olmalarına rağmen konu uzamazsın diye onları bahis mevzuu etmiyorum.)</div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
20:117 Biz de şöyle dedik: "Ey Âdem! Şüphesiz bu (İblis), <u>sen ve eşin için bir düşmandır.</u> Sakın sizi cennetten çıkarmasın; sonra mutsuz olursun."<br />
20:118 "Şüphesiz senin için orada <u>aç kalmak, çıplak kalmak yoktur</u>."<br />
20:119 "Ve sen susamayacaksın, kuşluk vakti güneşi(nin ısısı)ndan etkilenmeyeceksin."<br />
20:120 "Sonra O'na şeytan vesvesede bulundu, dedi ki: «<u>Ey Âdem, seni ebedîyyet ağacına ve fena bulmayacak bir mülke delâlet edeyim mi?»</u>"<br />
20:121 "Bunun üzerine onlar (Âdem ve eşi Havva) o ağacın meyvesinden yediler. Bu sebeple ayıp yerleri kendilerine göründü ve cennet yaprağından üzerlerine örtmeye başladılar. Âdem, Rabbine <u>isyan </u>etti ve yolunu şaşırdı."<br />
20:122 "Sonra Rabbi onu seçti, <u>tövbesini kabul etti </u>ve <b>onu hidayet etti</b>."</blockquote>
</div>
<div>
Bir çok insanın düşüncesinde bahçeden(Cennetten) kovulanların Adem, Eşi ve İblis olduğu anlayışı vardır. <b>Bu şekilde anlamak yanlıştır.</b> Şöyle ki, Kuran’dan mealen:</div>
</div>
<div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
20:123 "Onlara hitaben buyurdu ki: Kiminiz kiminize düşman olarak <b>hepiniz topluca </b>(<b>cemien</b>). Ondan (cennetten) ininiz. Sonra ne zaman <b>Benden bir hidayetçi gelir de</b>, kim hidayetçime tâbi olursa, artık o ne yolu şaşırır, ne de bedbaht olur."</blockquote>
</div>
<div>
Yukarıda meali yazılı ayette Cennetten çıkarılanların ve uyarılanların <b>Cemaat </b>yani topluluk olduğu <b>vurgulanmış</b>. <b>Cemaatin bir kişiden fazla olması gerekir.</b> <br />
<br />
20:123 ayette  <b>Cemaate Hidayetçi yani uyarıcı gönderileceğinden bahsediliyor.</b> Âdem’in <b>Allah tarafından hidayete erdirildiği bir önceki </b>20:122 ayette <b>belirtiliyor</b>. <br />
<b><br />Âdem Allah tarafından hidayete erdirildiğine göre ayrıca ilk peygamber olarak kabul edilir. Âdeme uyarıcı gelmesi beklenemez.  İblis Ceza gününe kadar lanetlenmiş, dolayısıyla İblis’e de uyarıcı gönderilmesi beklenemez . </b>Geriye Adem'in Eşi (Havva) kalıyor, </div>
<div>
<br /></div>
<div>
Havva tek kişi (20:123) ayette ise   <b>topluluğa</b>(cemien) hitap edilerek bahçeden çıkmaları söyleniyor. <b>Bu demek oluyor ki. Cennetten çıkarılanlar Âdem, Eşi ve İblisten ibaret değil. </b></div>
<div>
<br /></div>
<div>
<b>Onlardan başka topluluk halinde çıkanlar var.</b> Tek ihtimal kalıyor, oda <b>Âdem ve Eşi dışında topluluk teşkil eden ve Âdem ile Eşinden cinsel birleşmeyle ürememiş çocukların (yetişkinlerin) varlığı</b><u>.</u> <br />
<b><br />Nefsleri Âdem ve eşinden olduğundan Âdem ve eşinin çocuklarıdırlar fakat bedenleri Âdem gibi doğrudan topraktan yaratılmış.</b>  Âdem ve eşi cennette cinsel ilişkide bulunmamışlardı zira yasak ağaçtan yeyinceye kadar cinsel organlarını bilmiyorlardı. Yasak ağaçtan yer yemezde ayıp yerleri kendilerine göründü ve akabinde cennetten kovuldular. Kuran’dan mealen:</div>
</div>
<div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
20:121 "Bunun üzerine onlar (Âdem ve eşi Havva) o ağacın meyvesinden yediler. Bu sebeple ayıp yerleri kendilerine göründü ve cennet yaprağından üzerlerine örtmeye başladılar. Âdem, Rabbine isyan etti ve yolunu şaşırdı."</blockquote>
</div>
<div>
<b>Nefisleri Âdem ve eşinden beden yapıları doğrudan  topraktan olan bu topluluk bireyleri.</b> Renk ve dil açısından Irkların ilk bireyleriydiler. Cennetten dünyanın çeşitli yerlerine indiler. Aksi takdirde dünyaya inen Âdem ve Havva Avrupa’da sarışın çocukları  olacak, Afrika’da siyah çocukları olacak, başka yerde beyaz veya Kızılderili çocukları. Kuzey kutbunda Eskimo tipli çocukları olacak. Bu durum Âdem ve Eşi'nin dünyanın her köşesini gezerek ayrı ayrı renkte ve dilde doğumla olmuş çocuk bırakmalarını gerektirir. Âdem ve Havva  en nihayet birer insandı buna güçleri yetmezdi. </div>
<div>
<br /></div>
<div>
Bundan da anlaşılıyor ki ırkların ilk bireyleri her birisi birçok çiftler halinde bahçeden çıkıp dünyaya yayıldılar. Âdem ve Havva’nın indiği yeryüzüne birlikte inen çift bireyler de vardı. <b><i>Bahçeden dünyaya yayılış topluluk yani cemaat halinde  ve çeşitli ırklar şeklinde olunca. </i>Kardeş kardeşe evlilik olmaması bir tarafa. İlk safhada muhtemelen bir çok ırklar bir birleriyle karşılaşmamış bile. </b>Dolayısıyla şimdiye kadar çok kimsenin sandığının aksi bir manzarayla karşı karşıya kalıyoruz.  Allah bu duruma Kuran’da dikkat çekiyor. Kuran’dan mealen:</div>
<div>
<blockquote class="tr_bq">
30:22 "Ve O'nun ayetlerindendir semaların ve yerin yaradılışı ve dillerinizin ve renklerinizin ihtilâfı. Muhakkak ki, bunda bilginler için elbette ayetler vardır."</blockquote>
</div>
<div>
<b>Böylece dünyada ki ilk aşamada İnsan nesli dünyanın çeşitli yerlerine dağılıp yerleşmiş.</b><br />
<br /></div>
<div>
<b>Âdem </b>baba olarak yukarıda da  belirttiğimiz gibi <b>Nefis</b>, <b>Beden </b>ve <b>Ruh’tan </b>oluşmuş, <br />
<br />
Adem'in Eşi ve diğer çocuklar; çocuk derken aslında yetişkin kimseleri kast ediyorum, <b>Nefs ve Bedenden </b>oluşmuşlardı.<br />
<br />
___________________________________________________<br />
<span style="font-size: x-small;">http://www.kuran-tekkaynak.com/yeni_sayfa_4.htm</span><br />
<span style="font-size: x-small;">http://www.saadettinmerdin.com/genel/86-insanin-ruhu-var-midir.html</span><br />
<span style="font-size: xx-small;"><span style="font-size: x-small;">[10] İbrahim Sarmış, Kuran-ı Anlama ve Anlamlandırma Seferberliği, Kuranî Hayat Der. Sayı;13, s.74-5</span><br /><br /><br /><b>Videonun yazı ile bir ilgisi yoktur.</b></span><br />
<span style="font-size: x-small;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/AL5GL9LgNkk" style="font-size: medium;" width="560"></iframe></span></div>
</div>
</div>
</div>
</div>
</div>
</div>
</div>
</div>
<br />

Hz. Adem'in çocukları ensest ilişki ile mi çoğaldı?

Kur'an a göre, önce nefs/kişik/bilinç yaratılıyor, sonra bu nesften bütün nefsler yaratılıyor daha sonra fiziksel/bedenler yaratılı...

Devamı »

İslam'a göre İnsan'ın Ruh'u Var mıdır?

<h2>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3iNeri4eqvtYRhHoD_RJXKT27gXdxkg1jWMhViug2IGCjVtRctjHtrmRhVgTsvCGHrH3Cql0T6AktgF0NpVwOLTD4RWMQjnna9mOtidCV_BBdJeoxpMdq5JBcHuzUBP1c-Mvr3TOKf4dZ/s1600/ruh.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em; text-align: justify;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3iNeri4eqvtYRhHoD_RJXKT27gXdxkg1jWMhViug2IGCjVtRctjHtrmRhVgTsvCGHrH3Cql0T6AktgF0NpVwOLTD4RWMQjnna9mOtidCV_BBdJeoxpMdq5JBcHuzUBP1c-Mvr3TOKf4dZ/s1600/ruh.jpg" /></a></div>
</h2>
<div style="text-align: justify;">
İnsan genellikle bildiklerinden emindir. Doğru bildiğini 
zannettiklerini nadiren sorgular. Hele bir konuda insanlar arasında 
geçmişi çok eskilere uzanan bir fikir birliği / konsensüs oluşmuşsa 
kimse doğru bilinenleri sorgulama cesaretini kendinde bulamaz. Ruh 
konusu da bunlardan biridir. İnsan doğasının madde ve ruh olarak 
birbirlerinden ayrı iki cevherden mi, yoksa bir tek maddi cevherden mi 
oluştuğu sorunu, insanlık tarihi kadar eski bir tartışma konusudur.<br />
[Zamanınız yoksa, bu satırları atlayarak,<b>"Kuran'da Ruh</b>" satırdan okumaya devam edebilirsiniz. ]</div>
<div style="text-align: justify;">
<span id="more-86"></span><br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Genellikle ruh denilince akla gelen; ana rahminde insanın oluşumu 
esnasında insana melek tarafından üflenen ve ölümü anında bedeni terk 
eden, canlılığı sağlayan mahiyeti meçhul bir unsur, latif /sezilgen bir 
özdür! </div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Ruh hakkındaki tartışmaların ilk ortaya çıkışı, bizzat nasların/dini 
metinlerin anlaşılması ve yorumlanmasından mı kaynaklanmıştır; yoksa 
Yunan felsefesiyle karşılaşmasıyla mı başlamıştır? İlk dönem eserlerinin
 meseleyi ele alış tarzı, sonrakilerin probleme bakış tarzları ile 
karşılaştırıldığında, aralarında önemli farklılıklar bulunduğu 
görülmektedir.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Kelamcıların ruh konusundaki fikirlerini ele aldığımız zaman onların 
amacı; bu dünya hayatında ve ahirette sorumlu insanın kim olduğunu 
tespit etmekten ibarettir. Kelamcılar bir sonraki aşamada felsefenin 
etkisiyle ruhun varlığı ve beden ile ilişkisi gibi konuları izah etmeye 
girişmişlerdir. Yunan felsefesine dair bazı eserlerin Arapçaya tercüme 
edilmesiyle başlayan felsefi akımların gelişmesi neticesinde, Mutezile 
âlimleri selef metodunu terk ederek, nasları akılla yorumlamaya 
başlamışlardır. Mutezile; ruh meselesini dinin temel meselelerden biri 
olarak görmediğinden birbirinden farklı görüşler ortaya atmışlardır. 
Mutezile ruh hakkında üç farklı görüş geliştirmiştir.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
<strong>Birinci görüş</strong>; ruh konusundaki maddeci ve deyim 
yerindeyse materyalist yaklaşımdır. Buna göre insan bedeninden bağımsız 
ve farklı mahiyete sahip bir cevher şeklinde bir ruh yoktur. Bu görüş, 
ruh-beden dualitesini kabul etmeksizin, insanı somut bir varlık olarak 
ele alır. Buna göre insan denilen varlık; duyu organlarıyla algılanan 
(heykel-i mahsus)  ve herkes tarafından görülen şu bünye üzerine bina 
edilmiş olan cisimden ibarettir.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
İbn Hazm, Mutezile’nin bu yorumunu bir adım daha ileri götürerek şunu
 iddia etmiştir; Gerek Müslümanlar ve gerekse me’ad/ yeniden dirilişi 
kabul eden bütün din mensuplarına göre insan ruhu /nefs, boyutları olan,
 mekânda yer tutan ve bir kütleye sahip cisimdir. Ona göre ruh ve nefs; 
“manaları bir”, müteradif iki kelimedir.Kadı Abdülcebbar da; ruh-beden 
ayırımını kabul etmez!</div>
<div style="text-align: justify;">
<strong> İkinci görüş</strong>; hemen hemen bütün İslam düşünce 
ekolleri tarafından benimsenen en yaygın görüştür. Bu görüşün 
teorisyeni, İbrahim en-Nazzam’dır (ö. h. 231). Ona göre ruh, bedene 
girmiş, değişmesi ve bozulması mümkün olmayan, latif, nurani ve baki bir
 cisimdir. Modern araştırmaların da teyit ettiği gibi, bu ruh görüşü 
Yunan felsefesinden ithaldir. Bu, “mutedil-maddeci ruh” tasavvurunu 
benimseyen kelamcılar,</div>
<blockquote class="tr_bq">
<div style="text-align: justify;">
“<strong><em>Onu tesviye ettiğim zaman”</em></strong> [Hicr/29] </div>
</blockquote>
<div style="text-align: justify;">
ayetiyle insan bedeninin yaratılmasına;</div>
<blockquote class="tr_bq">
<div style="text-align: justify;">
“<strong><em>Sonra onu şekillendirip ona ruhundan üfledi.” </em></strong>[Secde/9] </div>
</blockquote>
<div style="text-align: justify;">
 ayeti ile de bu nurani latif cismin beden cevherine nüfuz etmesine 
işaret edildiğini ileri sürmüşlerdir. Böylece onlar insanın dualist bir 
yapıyla, maddi yönü olan bir beden ve ilahi yönü olan bir ruhtan meydana
 geldiğini benimsemişlerdir. Bu anlayışa göre ölüm, ruhun bedeni terk 
etmesidir; dolayısıyla ruh, bedenden bağımsız olarak varlığını 
sürdürebilir.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
<strong> Üçüncü görüş</strong> ise, ruhun -cisim değil de- kendi 
zatıyla kaim, manevi bir varlık olduğu görüşüdür. Bu görüş sahipleri, 
nefsi/ruhu, bedenden ayrı ve müstakil bir şekilde varlığını sürdürebilen
 saf-manevi bir cevher olduğunu iddia ederler. Bu ise, ruhun bedenden 
önce kendi başına var olması demektir.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Mutezile’den büyük ölçüde etkilenen Ehl-i Sünnet kelamcılarının ruh 
anlayışı bu ikinci gurubun görüşüdür. Kelamcılar arasında pek çok 
–sayıları kadar- ihtilaf olmasına rağmen, Ehl-i Sünnetin cumhuruna göre 
ruh, bedenden ayrı ve ona sonradan bitişen latif bir cevherdir. Ancak 
yine de bu görüşün daha sonraki dönemde ön plana çıkartıldığı, aslında 
ilk dönem Ehl-i Sünnet kelamcıları arasında ruh-beden ikilisi şeklinde 
dualist bir insan anlayışının olmadığı da bilinmelidir. Ehl-i Sünnet 
kelamcıları, ayetlerde geçen ruh kelimesine, Cebrail, vahiy, Kur’an gibi
 manalar vermekle birlikte, ona insanın zatı anlamında nefsi de 
diyebilmişlerdir. <sup></sup><sup>[1]</sup></div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Kadim Grek düşüncesi, hem Hristiyan dünyasında, hem de İslam 
dünyasında dualist görüşün yaygınlaşmasına neden olmuştur. Farabi, İbn 
Sina gibi birçok ünlü isim ruhun bedenden ayrı manevi/soyut bir cevher 
olduğunu kabul etmişlerdir. Bu fikrin en etkili savunucusu Gazali’dir. 
Onun feyz/sudur teorisine göre ruh; Nurlar Nur’undan/Tanrıdan, insan 
bedenine feyezan eden/akan bir cevherdir. Onun çelişkilerle dolu olan 
düşünce sistemi “spritualist” görüşe katkı sağlamıştır. Razî’ye göre de 
beden; ruhun aleti mesabesindedir.<sup></sup><sup>[2]</sup></div>
<br />
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: 13.3333330154419px;"><br /></span></div>
<div style="text-align: justify;">
<b>Kur’an’ın hiçbir yerinde </b>“<b>insan ruhundan</b>” <b>bahsedilmemiştir</b>. Müslüman 
düşünürlerin ruha yükledikleri anlamlar, Kuranî değil, daha çok kadim 
kültürlerden tevarüs etmiş bilgilere dayanmaktadır. Yabancı kültür ve 
felsefelerdeki ruh-nefs telakkileri gerek felsefeyle, gerekse halk 
inançları kanalıyla bize geçmiştir. Böylece filozoflarımız “ruhun 
varlığını” temel bir ilke olarak kabul etmişler ve dini metinleri bu 
ilkeye göre yorumlamışlardır. Bu konuda araştırmaları olan Mehmet 
Dalkılıç<sup></sup><sup>[3]</sup> gibi uzmanlara göre, kadim kültürlerin
 ve felsefelerin İslam mezhepleri içinde etkisini hala canlı olarak 
devam etmektedir. Bunun en açık kanıtı; “bu ruh anlayışıdır.” İslam 
filozoflarının ruh hakkındaki Kur’an’a müracaatları, kendi düşüncelerini
 meşrulaştırmak nev’indendir. Ruh hakkındaki hadisler de bu 
meşrulaştırma ameliyesinin devamıdır. “Kâle Platon/Eflatun dedi ki” 
yerine, “Kâle Rasulullah” denilmiştir.</div>
<br />
<div style="text-align: justify;">
Kur’an’da ortaya konan insan tasavvuru, ruh ve nefis /beden 
dualitesini savunan ekollerin görüşleriyle hiçbir şekilde uyuşmaz! 
Kur’an insanın “ölümlü ve fanî” bir varlık olduğunda ısrar etmesine 
rağmen, bazı kelamcılar insanın ruhunun ölümsüzlüğünde ısrar 
etmişlerdir. Muhtemelen İslam’ın “yeniden diriliş, ebedi hayat, bekâ ve 
hulûd” gibi fikirleri, eski kültürlerin de etkisiyle, “ruhun kadîmliği 
ve ebedîliği” fikrine dönüşmüş olmalıdır. Özellikle de Sufîler “kadîm 
bir ruh” telakkisi geliştirmişler ve onu ezel ve ebed Padişahının bir 
nefesi, bir nefhası, O’ndan bir cüz saymışlardır. Oysa; ilk dönem 
sufileri bile ruhun bedenden sonra yaratıldığını söylüyorlardı. Daha 
sonra gelenler, ruhun bedenden evvel, tek başına varlığını sürdürebilen 
manevi bir cevher olduğunu iddia etmeye başladılar. Hatta onun 
yaratılmadığını söyleyenler bile vardır! İnsanların bir kısmının 
“Ruhani” olduğunu söyleyebilmişlerdir! Şehadet ve melekût âlemi arasına 
bir de ruhlar âlemi ve misal âlemi gibi hiçbir dini ve ilmi değeri 
olmayan âlemler yerleştirdiler. Bir takım ulvi ruhları bu Âlem-i 
Ervah’da seyahate çıkardılar!</div>
<div style="text-align: justify;">
İ. Hakkı Bursevî’ye göre; ruh; ilk akıl, külli akıl, külli nefs’tir! 
Ruh İlahi Âlem’den bu dünyaya düşmüş /nüzul, buradan da oraya çıkmaya 
çalışmaktadır/urûç! Ölmüş şeyhlerin ruhları sağlıklarında olduğu gibi 
dünyada tasarruf etmeye, müritlerinin isteklerini yerine getirmeye devam
 ederler, onları yetiştirir, zikir meclislerinde hazır bulunurlar!<sup></sup><sup>[4]</sup></div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
**</div>
<div style="text-align: justify;">
Ruhun maddeden ayrı bir cevher olduğu görüşünü ilk defa ayrıntılı 
olarak savunan Platon’dur. Platon’un epistemolojisinde öğrenme; bu 
dünyaya gelmeden önce sahip olduğumuz bilgileri yeniden hatırlamaktan 
ibarettir. Platon bunu, ruhun ezeli olmasıyla ve önceden öğrendiği 
bilgileri unutsa da, ilerde sahip olduğu yeni bedenlerle buluşunca 
hatırlamasıyla açıklar. Platon, ruhun ezelden beri var olan bir cevher 
olduğuna inanır. Onun ruh hakkındaki düşünceleri binlerce yıl Hristiyan 
ve İslam teolojilerini etkilemeye devam edegelmiştir. Her ne kadar 
Platon’dan etkilenen teist düşünürler -ruhun ezeliliği fikrini kabul 
etmeksizin, ruhun ebediliğini kabul etmiş olsalar da- ruhun maddeden 
bağımsız bir cevher olduğu ve kötülüğün kaynağının maddi olduğu 
fikirlerinin yaygınlaşmasına neden olmuşlardır.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Aslında Teist ontoloji açısından insanın tek bir cevherden ya da; 
“beden ve ruh” gibi iki cevherden yaratılmış olmasının çok önemi yoktur.
 En azından her ikisinin teist ontoloji ile uzlaştırılması mümkündür. 
Teizmi -birçok kişinin yaptığı gibi- madde-ruh dualizmiyle 
özdeşleştirmek yanıltıcı olabilir. Zira, kimi teistler ruh ile bedeni 
ayrı iki cevher olarak görmemişler ve dolayısıyla insanın hayvanlardan 
mahiyet bakımından farklı olabilmesi için, illa bir ruha sahip olmasını 
gerekli görmemişlerdir.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Bazı kimseler; ruhu inkâr edenlerin ateistler ya da materyalistler 
olduğunu zanneder. Ya da; ruha inanan Ruhçuları /Spritüalistleri, 
halis-muhlis Müslüman zanneder! Oysa pek çok kâfir ruhçu vardır. Öyle ki
 bunlar kendilerine vahiy geldiğini, ölümsüz olduklarını, tenasüh ile 
yaşamaya devam ettiklerini iddia ederler. Ki, putperestlik de ataların 
ruhlarına ya da bir takım ruhanilere tapınmak üzerine kurulmuştur.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Materyalistler ruhu inkâr ediyor diye, bizim ruhu illâ savunmamız da 
gerekmez. Madde dışında bir cevher olmadığını savunan 
materyalist-ateistler, bedenden ayrı bir cevher anlamını taşıyan ‘ruh’u 
inkâr etmek zorundadırlar. Çünkü bu onlar için hayati bir konudur. Oysa 
Teistler için önemli olan husus; “maddî bir cevher olmayan” Tanrı’nın 
varlığıdır! İnsan ruhunun ayrı bir cevhere sahip olup olmaması temel 
kritik nokta değildir. Ayrıca, Teistlerin, ruhun ayrı bir cevher 
olduğunu kabul veya reddetmelerinin hiçbir dini sakıncası da yoktur!</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Bir teist açısından Tanrı isterse canlılık, düşünme, hissetme ve 
ahlaki davranma gibi özellikleri maddî cevherden bağımsız ayrı bir 
cevher olan ‘ruh’u yaratarak tüm bunlara imkân vermiş olabilir. İsterse 
sayılan tüm bu özellikleri maddî cevhere /bedene vererek maddî cevheri 
‘ruhlandırmış’ da olabilir. Başka bir ifadeyle; Tanrı daha işin başında 
maddî cevheri, kendisiyle “ruh sahibi insan” oluşturabilmesine imkân 
tanıyan bir potansiyelle yaratmış olabilir!<sup></sup><sup>[5]</sup></div>
<div style="text-align: justify;">
<sup><br /></sup></div>
<div style="text-align: justify;">
***</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Yine hayatı, canlılığı /vitality ruhun temin ettiği şeklindeki 
düşüncenin hiçbir bilimsel altyapısı yoktur. Sadece bir takım ön 
kabuller ve tahminler yüzünden bu insanlar böyle düşünmektedirler. 
Eskiden beri bir kısım insanlar maddi nesneleri, bitki ve hayvanları cam
 gibi cansız bilyelerden müteşekkil gördükleri atomların tek başına 
canlılığı temin edemeyeceğini, bu cansız cam bilyelere Alaaddin’in cini 
gibi süper yetenekleri olan ruhun, ya da tanrısal nefesin hayatiyet 
verdiğini tasavvur ederler. Bunlar gerçekten çok iptidai, naiv 
sanılardır. Bugün modern fizikte, canlı-cansız madde ayırımı kalkmış 
gibidir. Bir tek hidrojen atomu yüzlerce elementi/ atomu, hatta yüz 
binlerce son derece karmaşık molekülleri oluşturabilecek bilgiye daha 
baştan sahiptir. Bir tek elektron ve protondan oluşan bu en basit atomun
 bu korkunç bilgiye sahip olması muazzam bir sanat eseridir. Bugün 
biliyoruz ki, canlı-cansız tüm varlıklar bir arı kovanını andırmakta, 
elektronlar nükleonların etrafında dönmektedir. Bir elektron, ya da 
proton bir tanecik midir, yoksa bir dalga mıdır, karar verememekteyiz. 
Her yanımızı binlerce çeşitli dalga boylarında, ya da enerji 
düzeylerinde elektromanyetik dalganın kuşattığını, bu dalgaların ister 
enerji taşıyan parçacık, isterse bilgi taşıyan paketçik kabul edelim, 
atomlar/elementler Antik Yunan filozofu Demokritos zamanındaki atomlar 
değiller!</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Artık kütle; yoğunlaşmış enerji, enerji; çözülmüş kütle demektir. 
Enerjiyi dondurduğumuzda maddeyi, maddeyi ışık hızında harekete 
geçirdiğimizde enerjiyi elde etmekteyiz. Lirayı kuruşa çevirebildiğimiz 
–ya da tersi- maddeyi enerjiye, enerjiyi maddeye çevirebiliyoruz. 
Atomaltı parçacıklar sadece hareket ediyorlar değil, bizzat hareketten 
ibarettirler. Her ikisi de aynı mekân-zaman gerçeğinin farklı iki 
cephesinden ibarettir. Yani; atomaltı parçacıklar mekân açısından 
“kütleye sahip nesneler” olarak, zaman açısından ise; “m.c<sup>2</sup> miktarında enerjiye sahip hareketler” olarak değerlendirilir.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Artık kabullenmeliyiz ki, dünya birbirlerinden bağımsız, büsbütün 
birbirlerinden yalıtılmış unsurlara ayrılamaz. Artık nesne ile özne, 
neden ile etki arasındaki ayırımın bulanıklaşmasıyla dünya görüşümüze 
güçlü bir bütüncül unsur katılmıştır. Heisenberg’in dediği gibi, 
dünyanın nesne ve özneye, iç dünya ve dış dünyaya, beden ve ruha ayırmak
 realiteye uymamaktadır.</div>
<div style="text-align: justify;">
Maddenin yapısı mekanik değil, dinamiktir. Makroskopik maddi 
nesneler her ne kadar pasif ve durgun olarak görünüyorsa da onların 
elementer parçacıkları sürekli hareket halindedir. Yatışmazlık onların 
temel vasfıdır. Ölü bir taşa dikkatlice baktığımızda, onun bütünüyle 
faaliyet halinde olduğunu görürüz.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Modern fizik, maddeye neredeyse “kütlesiz kütle” olarak bakmaktadır. 
Maddî parçacıkların uzayda sadece kuvvet alanları sayesinde kütle 
kazandığını düşünür. Kuantum fiziği nesnelerin kütlelerini içinde 
bulundukları alandan aldığını ifade eder. Örneğin; proton kütlesinin 
hemen hemen tamamını, protonu oluşturan üç kuarkın kuvvet alanlarının 
enerjisinden alır.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Bunları uzatabiliriz. Sonuç itibariyle madde, enerji nedir? Hayat 
nerede başlar ve biter? Canlılığın başladığı sınır neresidir? Atomlara 
ya da atomaltı parçacıklara kim cansız diyebilir? Artık “zaman”; eski 
zaman değil! O da canlandı. Zaman her daim yeniden yaratılıştır. Dört 
temel etkileşmeyi sağlayan ara parçacıklar, sürekli yaratılıp, yok 
edilmektedir. Artık kütleyi bile “c<sup>2 </sup>/ışık hızının karesi” 
cinsinden, zamanla tanımlıyoruz. Artık evrenin uzak köşesindeki tek bir 
atomun varlığı ve bunun elektrik yükü hepimizi ilgilendirmektedir. Zira 
hepimizin yaşamı bu kozmik düzene ve dengeye bağlıdır. Madde-enerji, 
parçacık-dalga, uzay-zaman o kadar iç içedir ki, sürekli hareket, 
karşılıklı etkileşmeler, harika bir kombinezasyon sürüp gitmektedir. 
Artık evrene mekanik bir saat nazarıyla değil, dinamik, şuurlu bir canlı
 olarak bakılmaktadır.<sup></sup><sup>[6]</sup></div>
<div style="text-align: justify;">
<sup><br /></sup></div>
<div style="text-align: justify;">
Ya da en basit canlılara, mesela; bir virüse, sıradan bir hücreye 
baktığımızda hayretler içinde kalmaktayız.20 kadar aminoasid, 5 
nükleotid ve bir kaç basit şekerin (monosakkarit) bir araya gelmesiyle; 
nükleik asit, protein ve polisakkarit gibi moleküllerin oluştuğunu 
görmekteyiz. Bu moleküllerin mükemmel bir organizasyonuyla da, 
organeller (hücre içi birimler) ve de hücreler meydana gelir. 
Vücudumuzda, en az 100 trilyon hücre vardır.  Ki bu; her bir saniyede 8 
milyon yeni hücrenin doğması demektir.Genetik bilgilerimizi içeren 
kromozomların bulunduğu hücre çekirdeği; milimetrenin yüzde biri 
çapındadır. Kromozomlardaki DNA zinciri uç uca eklense iki metre 
uzunluğunda bir zincir elde edilir. Başka bir ifadeyle, çekirdek kendi 
çapından iki yüz bin kat daha uzun olan DNA sarmalını çok rahat içine 
sığdırabilir. Hücreleri; enerji merkezleri (mitokondriler), yerel 
yönetim merkezleri (anayasası DNA olan çekirdek) ve sindirim merkezleri 
(lizozomlar) gibi temel öğeleri olan ve sınırları içinde birçok 
etkinliğin yapıldığı şehirlere benzetebiliriz. Tabii en modern şehirler 
bu hücrenin yanında çok iptidaî kalır.DNA ve genlerin esas amacı 
proteinleri oluşturmaktır. Her bir hücre binlerce farklı proteine 
sahiptir. Vücutta asıl işi proteinler yapar. Enzimler kimyasal 
reaksiyonları kontrol eder, hormonlar sinyalleri taşır, antikorlar 
mikroplarla savaşır, hemoglobin oksijen taşır., vs. Kısaca protein 
moleküllerini; vücudumuzda yürümek, görmek, işitmek, kalp atışı, 
sindirim, solunum, atıkların uzaklaştırılması gibi her işin üstesinden 
gelen ustalara benzetebiliriz.DNA kendi kendini kopyalayabilir., vs.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
<b>Yani ilkel insanlar cam bilyeler gibi cansız, şuursuz, hareketsiz 
nesnelerden oluştuğunu zannettikleri atomlara hayatiyet verecek “bir 
ruh, ilahi bir soluk” olmalı diye düşünmüşlerdir. Eksik gözlem ve yanlış
 bilgi onları bu sonuca götürmüştür.</b></div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
***</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Üç semavi dinin tarihi süreç içinde oluşan teolojileri, geniş halk 
kitlelerinin ruh inancının nasıl olması gerektiğini belirlemiş ve bu da 
“ruh-beden” dualizmi yönünde olmuştur. Fakat günümüzde birçok teist 
düşünür insanın bir tek maddi cevherden oluştuğu fikrini –zor ve geç de 
olsa- kabullenmeye başlamıştır.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Ruhun bağımsız bir cevher olup olmadığı tartışmasını ilahi dinlerin 
teolojisini inceleyip baktığımızda ruhun bedenden ayrı bir cevher 
olduğuna dair net bilgiler bulamamaktayız. Dini metinlerden elde 
ettiğimiz veriler dualist (iki cevherci) bir inancı bizlere dayatmadığı 
ortadadır! Şimdi Tevrat, İncil ve Kuran’da geçen ve genelde, maddeye can
 verdiğine inanılan, sezilgen, maddi olmayan, latif cevher, “ruh” olarak
 anlaşılan kelimelere bir göz atalım;</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Joel Green, İbranice “nephes, basar, leb ve ruah gibi” ve Yunanca 
“soma, psyche, pneuma ve sarx” gibi terimlere yüklenen ruh anlamına 
karşın, bu kelimelerin semantiğinin farklı anlamlar içerdiğini 
göstermiştir. Green, “nephes” kelimesine genelde ayrı cevher anlamında 
ruh/soul manası verilse de ‘yaşam, kişi, nefes, insanın özü, benlik, 
istek’, şeklinde anlam verilmesinin mümkün olduğunu ifade eder. “Basar” 
kelimesinin ‘ten, vücut, deri, insanoğlu’ olarak, “Leb” kelimesinin 
‘kalp, zihin, vicdan ve iç dünya’ olarak çevrilebileceğini 
belirtmektedir. “Ruah” kelimesinin ise; ‘rüzgâr, nefes/soluk, idrakin 
veya iradenin bulunduğu yer, tabiat veya can /spirit’ olarak 
çevrilebileceğini ifade etmektedir. Green, İbranice’de “nephes” 
kelimesinin insanın bütünlüğü içinde algı ve duygularını ifade ettiğini,
 fakat insanın maddi vücudundan ayrı bir cevhere işaret etmesi 
gerekmediğini açıkça göstermiştir.</div>
<div style="text-align: justify;">
Yahudilikteki “nephes ve ruah” gibi kavramlar; nefes almaya, hayatın 
canlılık veren insanın dâhili unsurlarına işaret eder. Yani ruh; 
bedenden ayrı bir tabiatı olmayıp, kendi kendine yaşamaya muktedir 
olmayan, daha ziyade bedene canlılık veren can gibi, kan gibi bir 
şeydir. İncil’de “psyche” Tevrat’taki nephes (nefeş) / nefes’in yerine 
kullanılmıştır! Ruh yerine kullanılan “psyche” Pavlus tarafından bazen 
ölümsüz yaşam gibi anlamlar için kullanırken, bazen de “hayat, şahıs, 
arzu, duygu” için kullanılmıştır. İnsanın hem maddi, hem de manevi 
yönünü belirtmek için psyche ve pneuma’yı birlikte kullandığı da 
olmuştur. <sup></sup><sup>[7]</sup></div>
<div style="text-align: justify;">
<sup><br /></sup></div>
<div style="text-align: justify;">
Green; bu çok anlamlılık sorununun, Yunanca kelimeler için de geçerli
 olduğunu; “soma”nın; ‘vücut, fiziki varlık’ olarak; “psyche”nin; ‘iç 
benlik, yaşam, kişi’ olarak; “pneuma”nın; ‘can /spirit, hayalet, iç 
benlik, düşünme şekli, rüzgâr, nefes’ olarak; “sarx”ın ise; ‘ten, vücut,
 halk /insanlar, inşa n, insan doğası ve yaşam’ olarak çevrilebileceğini
 söyler. Green, Eski Ahitte ve Yeni Ahitte maddeden ayrı bir cevher 
anlamı yüklenen yukarıdaki kelimelerle ilgili yaptığı tüm bu 
açıklamalar, aslında bu kelimelerin maddi insan bedeninden “<strong>ayrı bir cevher</strong>” olarak anlaşılmaları için bir neden olmadığını göstermiştir.<sup></sup><sup>[8]</sup></div>
<div style="text-align: justify;">
<sup><br /></sup></div>
<div style="text-align: justify;">
Eski Ahit ve Yeni Ahitte bahsedilen yukarıdaki ifadelere ayrı bir 
cevher anlamı yüklemenin Platon’un erken dönem Kilise üzerindeki 
yadsınamaz etkisinin sebep olduğu çok açıktır. Helen dünyasındaki 
Gnostik, Yeni-Eflatuncu ve Maniheist akımların, maddi olanın kötülüğü ve
 ölüm sayesinde bedene hapsolan ruhun kurtulduğuna dair fikirleri Kilise
 üzerinde etkili olmuştur.<sup></sup><sup>[9]</sup><br />
<sup><br /></sup></div>
<div style="text-align: justify;">
Hz. İsa’nın dünyada ve diğer insanların ahirette dirilişi ile ilgili 
Hristiyan dünyasında oluşan şüpheler, Hristiyan teolojisinde, ruhun 
ölümsüzlüğüne vurgu yaparak, ahiret yaşamını temellendirmeye çalışan 
yaklaşımı öne çıkardı. Platon’un ve Descartes’ın felsefelerinde ‘ruh’, 
insan bedeninden farklı ve bedenden bağımsız bir cevhere sahiptir. 
Descartes’ın dualizmi ve Kant’ın ruhun ölümsüzlüğü üzerine kurduğu 
pratik akıl nazariyesi de Hristiyan dünyasında epey etkili oldu. 
Descartes ve Kant’ın yaklaşımları, modern dönemde iki cevherci yaklaşımı
 savunanlara güçlü bir felsefi destek sağlasa da, özellikle son yüzyılda
 teoloji ve Eski ve Yeni Ahit çalışmalarında dualizmin yerine “Kişinin 
bütünlüğüne” vurgu yapan yaklaşımlar öne çıkmıştır.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Aslında ne Eski Ahit’te, ne Yeni Ahit’te, ne de Kuran’da cevher 
kavramı geçmez! Ruh’un bedenden ayrı bir cevher olduğu inancı Yunan 
felsefesinden ithaldir. Dualist görüşü Kur’an’la desteklemeye 
çalışanlar, Kur’an’da geçen özellikle ruh ve nefis kavramlarıyla ayrı 
birer cevher kastedildiğini ifade etmişlerdir.  Muhalif görüşü 
savunanlar ise; bunların ayrı birer cevher olmadığını, nefs ile bir 
şeyin özü veya birey, ruh ile de; ilahi mesaj/Kur’an veya bu mesajı 
getiren melek veya Allah’ın emri kastedilmiştir derler!<br />
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
İnsanın bedenden ayrı bir ruhu olduğunu iddia edenler, -dualist 
yaklaşımı benimseyenler- aşağıdaki ayetleri delil olarak getirirler.</div>
<div style="text-align: justify;">
اَللّٰهُيَتَوَفَّىالْاَنْفُسَحٖينَمَوْتِهَاوَالَّتٖىلَمْتَمُتْفٖىمَنَامِهَافَيُمْسِكُالَّتٖىقَضٰىعَلَيْهَاالْمَوْتَوَيُرْسِلُالْاُخْرٰىاِلٰىاَجَلٍمُسَمًّى</div>
<blockquote class="tr_bq">
<div style="text-align: justify;">
“<strong><em>Allâh, ölüm anında nefisleri/canları alır, ölmeyenleri 
de uykularında; sonra ölümüne hükmettiğini yanında tutar, diğerlerini de
 belli bir süreye kadar salıverir.”  </em></strong>[Zümer/42]</div>
</blockquote>
<div style="text-align: justify;">
Ruh-beden dualizmini savunanlar bu ayeti, “insanlarda iki tane nefs 
var; birisi uykuda alınıyor, diğeri beden de kalıyor, uykuda ve ölüm 
anında alınan bu ikinci nefs; ruhtur, şeklinde tefsir etmektedirler. Bu 
nefs’in /ruhun uyku anında alıkonmasının ve sonra bedene gönderilmesinin
 nefsin beden-dışı bir varlık olduğunu gösterdiğini söylerler. Karşıt 
görüş sahipleri ise, bu ayetten çıkarılacak anlamın, ‘ölümle uyku 
arasındaki kısmi benzerlik ve Allah’ın bir lütfu olarak insanın uykudan 
sonra sanki dirilir gibi uyandırılması’ olduğunu söylerler.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Oysa; ölmeyen kimselerin nefislerinin/canlarının/ruhların uykuda 
alınması hem akla, hem bilime, hem de Kuran’a aykırıdır. Zira diğer 
ayetler ölümün tek bir defa olduğunu söyler. <u>Aklen ve tıbben de 
bilindiği üzere; ölüm tek bir defadır!</u> Eceli/vakti gelen nefs ölür ve 
ölümü tadan bir nefs de bir daha geriye dönmez!Her akşam-sabah insan 
ölüp-dirilmez.  Ayete bu zorlama anlamları verenlere sadece bu ayetin 
içinde üç tane önemli ihtar bulunmaktadır.<br />
<br />
<ul>
<li>Bir; Allah canları “Ölüm 
anında” alır, başka bir zamanda değil, mesela her uykuda değil! </li>
<li>İki; 
Allah, ölümüne hükmettiklerinin canını alır. </li>
<li>Üç; “belirlenmiş 
vakti/eceli” gelenlerin alır. </li>
</ul>
<br />
Yani; eceli gelmeyenin Allah canını 
almıyor. Ayet; bizlere ölümün her daim insanın başında olduğunu ihtar 
etmektedir. İster ölüm halinde, isterse uyku halinde nefisler O’nun 
elindedir. Yine bu nefsin alınması da, sadece ölüm anında, ölümü 
kararlaştırılan /eceli gelenler için söz konusudur. Öyleyse; uyku anında
 teveffî etmeyi/ölümü bildiğimiz ölüm olarak nitelemeyerek, “Bir nevi 
ölmek, ölü gibi uyutmak”  şeklinde anlamalıyız. Rabbimiz bu ayette; önce
 “vefat” olgusuna dikkat çekmiş, sonra da sağ olanları ölümün bir 
benzeri olan uyku ile uyarmıştır. Uyku sırasında his, şuur, idrak, 
hareket ve irade gibi melekeler devre dışı kaldığından, insan bir bakıma
 ölü gibidir. Öyle ki, ecelleri gelenler ölüme benzeyen bu halden gerçek
 ölüme geçirilmekte, ecelleri henüz gelmemiş olanlar ise ömürlerinin 
geri kalanını yaşamak için hayata döndürülmektedir. Yukarıdaki ayeti 
[Enam/ 60-1] ayeti o kadar güzel tefsir etmektedir ki!</div>
<blockquote class="tr_bq">
<div style="text-align: justify;">
“<b>60:1 </b><strong><em>Geceleyin sizi öldüren (öldürür gibi uyutan)… sonra belirlenmiş ecel tamamlansın diye gündüzün sizi dirilten (uyandıran) O’dur.</em></strong> <strong><em>…Nihayet birinize ölüm geldiği vakit elçilerimiz </em></strong>(görevli melekler) <strong><em>onun canını alır…” </em></strong></div>
</blockquote>
<div style="text-align: justify;">
Ruhun var olduğuna dair şu ayet de delil olarak getirilir;</div>
<blockquote class="tr_bq">
<div style="text-align: justify;">
“<strong><em>Sana ruhun ne olduğunu soruyorlar, de ki; Ruh Rabbimin emrindendir /Rabbimin bildiği bir iştir. Size pek az ilim verilmiştir.</em></strong>”
 [İsra/85]  </div>
</blockquote>
<div style="text-align: justify;">
Ayette sözü edilen ruh, vahiy meleği olan Cebrail’in kendisi
 veya işlevidir. Buna göre ayet; vahyin niteliğinin insan tarafından 
idrak edilemeyecek bir mesele olduğunu bildirmektedir. Zaten devamındaki
 ayetler bu ruhun ne olduğunu o kadar güzel tefsir etmektedir ki! 
Mekkeli müşrikler Hz. Muhammed’in (s.a.v)’in vahiy dediği şeyin 
mahiyetini, ne olduğunu soruyorlardı. Allah da, ruhu /vahyi Allah’ın 
gönderdiğini ve bunun mahiyetini anlamanın insan idrakinin fevkinde 
olduğunu, insanların bunu anlayabilecek bilgilerinin çok kıt olduğunu 
söylemektedir.<sup></sup><sup>[10]</sup><br />
Devamındaki ayetler de zaten bu
 “ruh”un; vahiy ve Kuran olduğunu söylemektedir. [İsra/86-8]<br />
<b>Ayetler 
özetle</b>; “Ruh /vahiy indirmek Rabbinin işidir. Vahyin mahiyetini 
anlamanız mümkün değildir. Dilerse sana indirdiği vahyi alır, 
unutuverirsin. Ama sana olan geniş rahmetinden dolayı O bunu yapmaz. Bu 
vahiy /Kuran Muhammed’den olsaydı siz de onun benzerini 
getiriverirdiniz. Getiremediğinize göre vahyin /ruhun Allah’ın emri 
/işi” olduğunu anlayın demektedir.</div>
<div style="text-align: justify;">
Tartışma konusu olan diğer ayet ise şöyledir;</div>
<blockquote class="tr_bq">
<div style="text-align: justify;">
<strong><em>“Ona güzel bir şekil verip, ruhumdan üfleyince …”</em></strong>
 [Hıcr/29] </div>
</blockquote>
<div style="text-align: justify;">
Ayette Hz. Âdem’in çamurdan yaratılmasından sonra Allah’ın 
ruh üflemesinden bahsedilir. Ruhçular; ayetin “beden ve ruh” gibi farklı
 iki cevherin bir araya getirilmesini tasvir ettiğini düşünürler.</div>
<div style="text-align: justify;">
Oysa bu ayeti, Maturidi, Taberi, Zemahşeri, Razi ve Kurtubî gibi 
müfessirler, Cebrail ile ilişkilendirilerek açıklamış veya cansız 
bedenin hayat kazanmasını anlatan bir ifade tarzı olarak 
yorumlamışlardır. <sup></sup><sup>[11]</sup><br />
<sup><br /></sup></div>
<div style="text-align: justify;">
Kuran’da üç defa ilk insanın/Âdem’in, iki defa da İsa’nın 
yaratılmasının anlatıldığı yerlerde olmak üzere toplam beş defa “ruh 
üflemek” geçmektedir. Çok ilginçtir “ruh üflemek” tabiri, Âdem ve İsa 
gibi iki olağan dışı yaratma olayının temsili olarak anlatıldığı bu 
ayetlerde kullanılmıştır.<br />
<br />
Oysa diğer insanların veya insan türünün anne 
karnında yaratılmasının tasvir edildiği diğer ayetlerde “nutfe, alaka, 
mudga gibi” oldukça ayrıntılı yaratma safhalarına değinilmiş olmasına 
rağmen, anne karnındaki cenine “<b>ruh üflemek</b>”ten bahseden herhangi bir 
<b>ayet yoktur</b>.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Burada Âdem’e ve diğer canlılara ruh üflenmesini anlayabilmek için 
“nefh / üflemek” kavramının Kuran’daki kullanımına bakmalıyız. İsa’nın 
çamurdan yaptığı kuşa üflemesi, Allah’ın izniyle o kuşun canlanmasıdır. 
İsrafil’in İkinci Sur’a üflemesi; İnsanların yeniden canlanması ve 
dirilmelerini ifade eder. Ya da demirin körüklenmesi [Kehf/96] ile 
kastedilen de, üflenen ateşin alevlenmesi, hareket ve canlılık 
kazanmasıdır. <b>Öyleyse</b>; “Ruh üflemek” ile kastedilen; Allah’ın ilmi ile 
maddî bedene canlılık özelliklerinin verilmesidir. Âdem’e ve İsa’ya 
ruhun üflenmesi; onların canlanmasıdır. Allah’ın ol emrinden sonra 
olmasıdır. Yani; nefh /üfleme bir mecazdır. Allah’ın ağzı olmadığı gibi,
 O’ndan dışarı bir “ruh-u menfûh /üflenmiş bir ruh” da çıkmaz.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
İslam düşünürlerinin ruh-beden dualizmini benimsemelerinde asıl 
etkili unsur ayetler değil, daha çok başka felsefelerden gelen 
etkilerdir. Ayrıca onlar ölüm sonrası yaratılışı, ruhun bedene iadesi 
ile izah etmeyi yöntem olarak benimsemişlerdir. Bu kimseler şöyle 
düşünür; eğer insan sadece maddi bedenden oluşuyorsa, -ölüm fiziksel bir
 süreç olduğundan- ölümle beraber kişinin bedeni de yok olacağından, 
onun ikinci bedenlenmesi nasıl olacaktır? Derler ki; insanın ruhu 
olursa, dağılan atomları bir araya getirilir, sonra da, bu toplanan 
parçalara ruhu iade edilir ve yaşam kaldığı yerden devam eder. Oysa bu 
çok naiv bir çözüm denemesidir. Bir defa insanın atom, molekül yapısı bu
 dünyadaki gibi olamaz, olmamalı! Çünkü ebedi hayatın biyolojik ve 
kimyasal yapısı tamamen farklı olmak zorundadır. En azından bu yeni 
yaşam karbon kimyasına dayanmamalıdır. Aksi halde orada da kısa sürede 
yaşlanır ve fena buluruz. Oysa orası ebediyet yurdudur ve orada ölüm 
yoktur. Ayrıca vücudumuzdaki hücreler onlarca kez ölmekte, yerine 
yenileri yaratılmaktadır. Ve yine; atomlarımız kimlik taşımazlar! Eğer 
evren kendi üzerine kapanırsa/ Kapalı evren Modeli, atomlar atomaltı 
parçacıklara dönüşecek, onlar da kuantumlara!</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Hepimiz –yerleşik kültürlerin etkisiyle- ölüm anında Azrail’in 
ruhumuzu kabzettiğine ve ruhumuzun da istemeye istemeye yıllarca iç içe 
yaşamış bedenimizden ayrıldığını düşünür. Oysa;  Ölen nefs/ kişidir. 
Çıkıp-giden, candır! Sona eren canlılıktır! Kur’an; <b>insanın ruhunun 
alındığını değil, canının alındığını belirtir. </b></div>
<blockquote class="tr_bq">
<div style="text-align: justify;">
“<strong><em>Her nefis ölümü tadıcıdır.</em></strong>” [Ankebut/57] “<strong><em>Allah eceli gelen hiçbir nefsin ölümünü ertelemez.</em></strong>” [Münafikun/11]  “<strong><em>Ey itminana ermiş nefis, dön rabbine</em></strong>!” [Fecr/27] “<strong><em>Nefislerinizi çıkarın /canlarınızı verin</em></strong>…”[Enam/93]  “<strong><em>Allah onların kâfir olarak nefislerini /canlarını almak istiyor</em></strong>” [Tevbe/55]</div>
</blockquote>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Gerçekten de, Kuran’da zikredilen bu ayetler bağlamlarıyla birlikte 
ve semantik bir yöntemle incelendiğinde, mucizevi bir şekilde Âdem ve 
İsa’nın yaratılışını anlatan ayetler dışında Kur’an ruh kelimesini 
“beşeri ruh” anlamında değil, “<strong>Cebrail/melek, vahiy veya Kuran</strong>” anlamında kullanıldığını görmekteyiz.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Erken dönem müfessirlerden Mukatil b. Süleyman (v.150) ruh 
kelimesinin beş vechi /farklı anlamı olduğunu söyler. Bunlardan hiç biri
 bizim ruh kelimesine yüklediğimiz anlamı içermez. Ona göre, <b>birinci </b>
vecih; rahmet, <b>ikincisi</b>; cesedi melaikeye, yüzü insana benzeyen 
göklerdeki melaikeden bir melek, <b>üçüncüsü</b>; Cebrail, <b>dördüncüsü</b>; vahiy, 
<b>beşincisi</b>; İsa’ (a.s) dır. <sup></sup><sup>[12]</sup><br />
<br />
Anlaşıldığı kadarıyla Mukatil zamanında ruh kavramı Yunan felsefesinden henüz intikal etmemiş olmalıdır.İlk defa İhvan; nefs’i ruh anlamında kullanacak, bilahare Gazali ve 
Razi ile bugünkü anlamıyla “bedene canlılık kazandıran” ilahi nefha 
olarak kullanılması yaygınlaşacaktır.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Nefs kelimesinin; nefes almaktan türediği ve nefes alan kişi anlamına
 geldiği kabul edilir ve “enfüs/nefisler/canlar” ve “nüfus/insanlar” 
gibi iki çoğulu vardır. Nefs kelimesi; Kur’an’da hiçbir yerde melekler 
için kullanılmamıştır.  <b>Nefs</b>; kişi, şahıs, beden ve can gibi anlamlara 
gelir. Müennes/dişil’dir. <b>Ruh </b>ise; müzekker/eril’dir. <u>Kur’an’ın hiçbir 
yerinde ruh kelimesinin çoğulu ‘ervah/ruhlar’ ya da; ‘ruhlar âlemi’ 
olarak kullanılmamıştır.</u> Eğer ruh bizim anladığımız anlamı ihtiva 
etseydi, ‘<b>ruhlar</b>’ ifadesi de geçecekti.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Bizim psikoloji (ruh bilim) dediğimiz ilmin adı; Osmanlıca’ da bile 
“İlmü’n-nefs”tir.  Nefs kelimesi, felsefede de “anima, Külli nefs” 
olarak kullanılmıştır. Bu külli nefs; “Âlemin ruhu” şeklinde tefsir 
edilmiştir. Aristo’nun “bedenden ayrı bir cevher” olarak tanımladığı 
nefs’i, İslam filozofları soyut bir cevhere, yani; “ruh’a” 
çevirmişlerdir.<sup></sup><sup>[13]</sup></div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Ruh kelimesini Bedevi Araplar, çölde esen rüzgâr, bu rüzgârla ağaç 
yaprakların kımıldaması ve insanın bundan duyduğu haz olarak algılarlar.
 Onlar nefs ve ruh kelimesini birbirinin yerine kullanmamışlardır. 
Cahiliye Arapçasında da, ruh; “nefes, soluk” anlamında kullanılmışsa da,
 asla cin, melek veya insanın manevi yönünü ifade etmek için 
kullanılmamıştır.<sup></sup><sup>[14]</sup></div>
<div style="text-align: justify;">
<sup><br /></sup></div>
<div style="text-align: justify;">
Ruh kelimesi Yunan felsefesinden aktarıldıktan sonra Kuran’da ruhtan 
bahseden ayetlerin bir kısmına bu anlam yüklemesi yapılmıştır. İşin özü 
budur. İsterseniz konuyu biraz daha açalım.</div>
<h2 style="text-align: justify;">
<b><span style="font-size: x-large;">Kuran’da ruh;</span></b></h2>
<div style="text-align: justify;">
* Cebrail anlamında kullanılmıştır.</div>
<blockquote class="tr_bq">
<div style="text-align: justify;">
 “Onu kutsal ruh (Cebrail) indirdi.” [Nahl/102], “<strong><em>Meryem’e ruhumuzu (Cebrail’i) gönderdik de ona düzgün bir insan olarak göründü.</em></strong>” [Meryem/17]</div>
</blockquote>
<div style="text-align: justify;">
 Ruh’ul-Kuds veya Ruh’ul-Emin olarak gelmiştir ki bu da; Vahiy meleği Cebraildir.</div>
<blockquote class="tr_bq">
<div style="text-align: justify;">
  <strong><em>“Meryem oğlu İsa’ya apaçık deliller verdik ve onu Ruh’ul-Kuds ile destekledik”</em></strong>
 [Bakara/87] </div>
</blockquote>
<div style="text-align: justify;">
olarak gelmiştir ki bu da; ya Cebrail, ya da vahy 
anlamındadır. [Bakara/87, 253, Maide/110, Nahl/102]” yine “Melaiketü 
ve’r-Ruh” şeklinde melekler ile birlikte anılan ve “Ruhenâ/Ruhumuz” 
şeklinde geçen “Ruh” Cebrail’dir.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
* <em>Vahiy</em> anlamında kullanılmıştır.</div>
<blockquote class="tr_bq">
<div style="text-align: justify;">
“<strong><em>Emrimizden sana ruh (ilahi mesaj) vahy ettik</em></strong>” [Şura/52], “…<strong><em>O kullarından dilediğine emrinden ruhu (vahyi) indirir</em></strong>” [Nahl/2], , yine şu ayetler; [İsra/85, Mücadele/22]</div>
</blockquote>
<div style="text-align: justify;">
* <em>Kuran</em> anlamında kullanılmıştır.وَكَذٰلِكَاَوْحَيْنَااِلَيْكَقُرْاٰنًاعَرَبِیًّا</div>
<blockquote class="tr_bq">
<div style="text-align: justify;">
“<strong><em>Böylece biz sana Arapça bir Kur’an vahyettik</em></strong>” [Mümin/15]</div>
</blockquote>
<div style="text-align: justify;">
Yine ‘Rûhî, rûhihi, ruhunâ’ tamlamalarında geçen ‘Benim ruhum, O’nun 
ruhu, Bizim ruhumuz’ şeklindeki izafet tartışmalara neden olmuştur. 
Buradaki izafetle yapılan tahsis Cebrail’in Allah’ın nezdindeki yüksek 
mertebesine vurgu yapmak, onu şereflendirmek ve yüceltmek içindir. 
Tıpkı; “<strong><em>Evimi /Kâbe’yi temizleyin…”</em></strong> [Bakara/285] ayetinde olduğu gibi. <sup></sup><sup>[15]</sup>
 Allah’ın evinin olması düşünülemez! Allah’ın Kâbe’den ‘evim’ diye söz 
etmesi, nasıl onu Allah’ın evi yapmıyorsa, aynı şekilde ‘ruhum’ ifadesi 
de, onu “Allah’ın ruhu” yapmaz! Ayetlerde geçen ‘ruhum’ ifadesini 
özellikle Allah’ı insanlaştırmaya, ya da; İnsanı Tanrı’nın bir parçası 
yapmaya çok meraklı, Pagan filozoflarının sudur teorisinden etkilenen 
bir takım sufiler tarafından Allah’ın kendisinden bir parça veya 
özelliği insana vermesi şeklinde yorumlanmıştır.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
İsa (a.s)’a “O’ndan bir ruh, Ruhullah” denilmesini kabul edemeyiz, 
zira bu Hristiyanların iddiasıdır. Allah’ın ruhu’nu (gündelik hayatta 
kullandığımız anlamda) içinde taşıyan Hâşâ Allah olur. Zaten bundan 
dolayı Hristiyanlar İsa’nın ulûhiyetine kâil olmuşlar ve onu 
tanrılaştırmışlardır. Oysa İsa; tıpkı sıradan bir insan gibi ölümlü bir 
beşerdir, Allah’ın kulu ve rasulüdür. Yaratılışı Âdem gibidir. Âdem hem 
babasız, hem de annesiz yaratılmasına, ona da ruh üflenmesine rağmen ona
 ulûhiyet vermiyoruz, ona “ruhullah” demiyoruz. İsa da bu anlamda 
Allah’ın ruhu değildir. Belki Allah’ın vahyi, kelimesi/canlı ayetidir. 
Tüm insanlar Âdem ve İsa’nın sahip olduğu insanî niteliklere sahiptir, 
mahiyetleri birdir. Yerler, içerler, ölürler, vs.<br />
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Ayetlerde geçen “<b>ruhumuz veya ruhum</b>” ile kastedilen <b>Cebrail’dir</b>. Allah’ın;</div>
<blockquote class="tr_bq">
<div style="text-align: justify;">
<strong><em>“Meryem’e ruhumuzdan üfledik” </em></strong>[Meryem/17-9]</div>
</blockquote>
<div style="text-align: justify;">
 ayetindeki “üfledik” tabiri ile Cebrail/Ruh vasıtasıyla Meryem’in İsa 
(a.s)’a hamile kalması kastedilmiştir. Bakire Meryem’e, Allah’ın 
ruhu/Cebrail, düzgün bir insan suretinde görünmüş, ona dokunmaksızın 
Allah’ın emrini yerine getirmiştir. Âdem’e <strong><em>“Ruhumdan üfledim” </em></strong>[Hicr/29] ayetiyle, Ruh /Cebrail vasıtasıyla ona hayat verdim şeklinde anlaşılmalıdır. <sup></sup><sup>[16]</sup> Yoksa bizzat Allah’ın kendi zatından bir ruh/ilahi nefha üflemesi söz konusu olur. Öyle olursa insan O’ndan olur ve O olur.</div>
<div style="text-align: justify;">
“<strong><em>O’ndan bir ruh</em></strong>” [Nisa /171] ifadesi; 
Allah’ın bizzat kendisinin yarattığı insan/İsa anlamında olmalıdır. 
Maturîdî; “O’ndan bir ruh” denilmesinin nedeni olarak, İsa’nın ölüleri 
diriltmesi, hastaları iyileştirmesi olabileceğini söyler. Zaten 
Hululiyye dışında hiçbir İslam âlimi İsa için O’ndan ayrılan bir parça 
olduğunu söylememiştir! <sup></sup><sup>[17]</sup></div>
<br />
<div style="text-align: justify;">
[Mücadele/22] de geçen “<b>O’ndan bir ruh</b>” ifadesi de şu minval 
üzeredir: Allah’ın dinine bağlılıklarını zor zamanlarda bile gösteren 
müminler övülmekte, Allah’ın onların kalplerine imanı yerleştirdiği ve 
kendisinden bir ruh ile desteklediği ifade edilmektedir. Kalplerindeki 
iman canlılık ve güç kazanmaktadır.</div>
<br />
<div style="text-align: justify;">
Yine Yuhanna ed-Dımeşkî, “<strong><em>O’ndan bir ruh</em></strong>” 
ibaresinde geçenمِنْهُ   den Hz. İsa’nın Allah’ın bir parçası olduğuna 
Kuran’dan delil getirmeye çalışmıştır. Oysa ‘min’ harf-i cer’i; ibtida 
ve nihayet /başlangıç ve son ifade ettiğinden anlam; ‘o ruh Allah’tan 
Meryem’e gönderilmiştir’ olur. Buradaki ‘min’; ‘ba’dıyyet /bir parçası’ 
anlamında değildir.<br />
Nitekim “<strong><em>O, göklerde ve yerde ne varsa hepsini kendinden </em></strong><em>(bir lütuf olarak)<strong> size boyun eğdirmiştir</strong></em>”.
 [Casiye/13] ayetinde geçenمِنْهُ  ye; O’ndan, O’nun bir parçası anlamı 
vermemiz gerekirdi ki, bu takdirde anlam hâşâ “bütün kâinat Allah olmuş”
 olur.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Öyleyse <b>“Bizim ruhumuz yok mu? Biz ruhsuz muyuz?”</b> Denilirse, 
Maalesef, Hayır! Bizim ruh dediğimize Kuran ‘<b>nefs</b>’ demektedir. Daha 
doğrusu; -eğer var ise- ruh da dâhil olmak üzere insanın tamamına nefs 
demektedir. <b>Kuran’a göre insanın beden ve ruh’tan oluştuğuna, yani çift 
cevherli olduğuna dair herhangi bir kanıt yoktur. </b></div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
<b>Kur’an’da nefs asla</b>, 
“<b>mahiyeti bilinmeyen yaşatıcı ruh, hayat veren soluk</b>” anlamında 
<u>kullanılmamıştır</u>. <b>Ruh da asla “can, nefis ve insana hayat veren nuranî, 
lahuti varlık” anlamında kullanılmamıştır.</b>  Önceleri ruh ve nefs farklı 
anlamlara sahiptiler. Daha sonraları ayırım gözetmeksizin aynı manalar 
için kullanılmıştır. Yunan kültüründen ruh kavramı ithal edilince bu 
kelime anlam genişlemesine uğramıştır. Kuran’dan ‘ruh’ kelimesi ödünç 
alınarak, bu kavrama isim yapılmıştır. ‘Vahiy, Cebrail, Kuran, Allah’ın 
emri’ gibi anlamlar için kullanılan Kuran’daki ruh, artık nefs, can, 
insanı yaşatan mahiyeti meçhul ilahi bir nefha oluvermiştir. Ama şunu 
artık tam olarak anlamalıyız; </div>
<blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;">
<b>Kuran’daki nefs; insanın maddi-manevi 
sahip olduğu her şeyin bütünüdür. </b></blockquote>
<div style="text-align: justify;">
Nefs, asla onun iç dünyası, duyguları,
 hisleri, manevi yönü değildir. Etiyle, canıyla, benliğiyle tamamıdır. O
 artık canıyla /ruhuyla ve eti-kemiğiyle ayrılmaz, tecezzi kabul etmez 
bir bütündür. Kişinin mizacı, karakteri, nasıl birisi olduğu ruhunu 
değil, nefsini /benliğini gösterir. Bütün kâinata tevhid nazarıyla 
bakmamızı emreden dinimiz, insanı bu tevhidi bakıştan, bütüncül 
yaklaşımdan hariç tutmaz.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Platon ve Hint düşüncesinde ruhun hem ebediliği ve hem de ezeliliği 
söz konusudur. Böyle bir ruh düşüncesi; Tanrının varlığına ve O’nun 
yaratıcılığına merkezi bir rol vermeyen reenkarnasyoncu felsefelerinin 
olmazsa olmazıdır. İlahi dinler ise; yeniden yaratılışın Tanrının 
kudreti ve lütfu ile gerçekleşeceğini, ruh ve maddenin yaratılmış 
varlıklar olduğunu söyler.</div>
<div style="text-align: justify;">
Şurası çok açıktır ki; İslam düşüncesinde yeniden yaratılış; ruhun 
ölümsüzlüğü sayesinde değil, Tanrının ilmi ve kudreti ile 
gerçekleşecektir.</div>
<blockquote class="tr_bq">
<div style="text-align: justify;">
<strong><em>“</em></strong><strong><em>Gökleri ve yeri yaratan, onların bir benzerini yaratmağa kadir değil midir?” </em></strong>[Yasin/81]</div>
</blockquote>
<div style="text-align: justify;">
Ahiret günü diriltilen nefs, davranışlarından sorumlu tutulan insanın
 nefsi/kendisidir, ruhu değildir. Yani; ruh yaratılmayacak ve hesaba 
çekilmeyecektir. </div>
<div style="text-align: justify;">
Bakınız [Kehf/28, Nahl/111, Hud/105, İnfitar/5, 
Tekvir/14, Ahzap/66]</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
<b>Kuran</b>; “<u>insanın öldükten sonra tekrar diriltilmesi</u>” meselesinde soyut
 bir cevher olan ruhun bedene iadesinden hiçbir yerde bahsetmez! Onun, 
ikinci diriliş tasvirinde ana eksen, “insanî varlığın iadesi” dir. 
Kuran, ahiret mevzuunda “bedensiz ruhlardan” hiçbir yerde 
bahsetmemiştir. Sebebi oldukça basittir; Kuran ruh ve beden dualizmini 
ima eden bir insan tasvirine hiçbir yerde atıf da bulunmamıştır da 
ondan! <b>Bedenden ayrı bir ruhun var olduğu ve ölümden sonra onun 
varlığını bedensiz de olsa devam ettireceğinden Kuran tek satır olsun 
bahsetmez! </b><sup></sup><sup>[18]</sup><br />
<u>Acaba neden? Unutmuş olabilir mi?</u></div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
İnsanın ruh, beden ve nefs’ten oluştuğuna dair inanç eski Yunan 
felsefesine, Eflatun ve talebesi Aristo’ya kadar uzanır. Bu inanç 
Hristiyan dünyasını da etkisi altına almıştır. Öyle ki; Hristiyanlıktaki
 ahiret inancı bile “ruhun ölümsüzlüğü” ile ifade edilir olmuştur.<sup></sup><sup>[19]</sup> </div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Antik Yunan eserleri Arapçaya çevrilince İslam dünyasında bunların 
etkileri görülmeye başlanacak, Yunanca “pneuma” kelimesine karşılık 
olarak, Kuran’dan ruh kelimesini ödünç alınacaktır. Politeist ve 
panteist Platon’un ruh anlayışı bizlere tevarüs etmiştir.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Hiçbir ontolojik /reel dünyada gerçekliği olmayan sudûr teorisi, 
varlığın ruh- beden dualitesiyle kavranabileceği ön kabulü İslam 
felsefesinin, özellikle de İşrakiliğin arızalarındandır.</div>
<div style="text-align: justify;">
Filozoflar ölüm sonrası hayatı daha çok ‘ruhun ölümsüzlüğü’ üzerine 
inşa ederlerken, kelamcılar daha çok ‘ikinci dirilişi’ öncelerler.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Kıyametin kopmasından sonra –eğer var ise- ruhların da ölmesi 
gerekmez mi? Çünkü ayetler Allah’tan başka her şeyin helak olacağını 
haber vermektedir.</div>
<blockquote class="tr_bq">
<div style="text-align: justify;">
<strong><em>“Her şey helak olacak, yalnızca onun vechi / Zâtı baki kalacak.”</em></strong> [Kasas/88] </div>
</blockquote>
<div style="text-align: justify;">
Melekler dâhil her şey yok olacaksa nefislerin /ruhların da yok olması söz konusudur. <sup></sup><sup>[20]</sup></div>
<div style="text-align: justify;">
Bir diğer sorun; ruhun /nefsin bedenden ayrı var olup-olamayacağıdır.
 Ölen bir insanın canı /nefsi /ruhu hayatiyetini devam ettirebilir mi? 
Ölmüş, çürümüş bedenden ayrılan ruhun hayatını devam ettirip, 
ettiremeyeceği sorunu ortada durmaktadır. Hayat olmadan şuur, ilim 
olmaz. Beden olmadan da hayat, canlılık olmaz.</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Eğer ruh madde ve zamandan tamamen soyutlanmış olarak mevcudiyetini 
devam ettirebiliyorsa, o zaman o ölümsüzdür. Kadîm/ başlangıcı yoktur! 
Ezelî/sonu yoktur! Böyle bir mücerret ruhun Tanrıdan farkı kalmaz. Bu 
kadar soyut bir cevherin, madde ve zamanla mukayyet olan insanda da 
barınamaması gerekmez mi?</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Ruhun /nefsin insanın yaratılışından sonra, ya da yaratılışıyla 
birlikte başladığını kabul etsek bile, bedenin yokluğunda canın/ruhun 
ölmeyeceğine dair şer’i bir kanıt, açık, sarih bir ayet bulabilir miyiz?
 Maalesef hayır. Tam aksine ayetler nefsin ölümlü olması konusunda 
muhkemdirler. Ölüm yokluktur, yok olmaktır.  Hayat bir şeyin varlığa 
geçirilmesi, ölüm de bir şeyin varlığının veya sıfatlarının yok 
olmasıdır. Yoksa ölüm, ruhun bedeni terk etmesi, ruhun yaşamaya devam 
etmesi değildir. “<strong><em>Siz ölülerdiniz, o sizi diriltti” </em></strong><em>Yok idiniz var etti!<strong> “ Sonra tekrar öldürecek </strong>(yok edecek)<strong>, sonra sizi tekrar diriltecek</strong></em>” [Bakara/28] O Allah, çürümenizden, yok olmanızdan sonra sizleri yeni baştan tekrar yaratacak!</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Ruhun bedenden ayrı latif ve soyut bir cevher olduğunu kabul ve bunun
 bedensiz olarak ölüm sonrasında yaşadığını kabul etmek, tenasühü 
meşrulaştırmaya açılan yoldur! Bu ruha ölümsüzlük vermektir. Ruhun 
kıyamet günü yeniden yaratılan bedene gireceğini kabul etmek tenasüh 
değildir de nedir?</div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
<b>Ruhun ebediliği İslam’ın değil,</b> İslam dışı kültürlerden bize tevarüs 
etmiştir. En ilkel, Pagan toplumlardan! Ruh inancı reenkarnasyon, 
tenasüh gibi inançları doğurmuştur. İnsanda Allah’tan bir parça olduğuna
 dair inanç, insanları tanrılaştırmaya giden yolun kapısını açmıştır. 
Ruhçuluk/Animizm en ilkel dinlerdendir. <b>Şirk</b>, ölmüşlerin ruhuyla temasa 
geçmek, onlardan faydalanmak, ya da zararlarından korunmak <u>üzerine bina 
edilmiştir.</u></div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
<br /></div>
<div style="text-align: justify;">
Kaynak: http://www.saadettinmerdin.com/genel/86-insanin-ruhu-var-midir.html</div>
<div style="text-align: justify;">
_________________________________________________________________________________</div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[1] Mehmet Dalkılıç, Ruh Bir Gayb Problemi midir?, Kuran ve Tefsir Araştırmaları, VI, İSAV/ 2004, s.253-64</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[2] Mehmet Dalkılıç, İslam Mezheplerinde Ruh, s.224-37</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[3] Mehmet Dalkılıç, İslam Mezheplerinde Ruh, İz Yay. 2004/İst.</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[4] Süleyman Uludağ, Ruh md, C.35, s.193</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[5] Caner Taslaman, Evrim Teorisi, Felsefe ve Tanrı, www.evrim.gen.tr</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[6]  Saadettin Merdin, Tanrıyı Arayan Fizik; Ozon Yay. s.26-7, 163</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[7] Ahmet Güç, Ruh md, DİA, C.35, s.198</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[8] Joel B. Green, Restoring The Human Person: New Testament Voices 
For A Wholistic And Social Antropology, , Vatican Observatory 
Publications, Vatikan /2002, s. 4-5, nakleden; Caner Taslaman, 
a.g.makale</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[9] Caner Taslaman, Beden Ruh Dualizminde Teolojik Agnostik Tavır, http: // www. Canertaslaman. com/2011/09 <a href="http://www.canertaslaman.com/2011/09/beden-ruh-dualizmine-teolojik-agnostik-tavir/"> </a></span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[10] İbrahim Sarmış, Kuran-ı Anlama ve Anlamlandırma Seferberliği, Kuranî Hayat Der. Sayı;13, s.74-5</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[11] Mehmet Dalkılıç, Ruh Bir Gayb Problemi midir?, Kuran ve Tefsir Araştırmaları, VI, İSAV/ 2004, s.258</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[12] Mukatil b. Süleyman, el-Vücuh ve’n-Nezâir, s.63-4</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[13]  Erkan Yar, Ruh-Beden İlişkisi Açısından İnsanın Bütünlüğü Sorunu, s.49</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[14] Mehmet Dalkılıç, İslam Mezheplerinde Ruh, s.24</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[15] Erkan Yar, Ruh-Beden İlişkisi Açısından İnsanın Bütünlüğü Sorunu, s.51,2</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[16] Y.Şevki Yavuz, Ruh md. DİA, C.35, s.187</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[17] Mehmet Dalkılıç, İslam Mezheplerinde Ruh, s.24</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[18]Caner Taslaman, Evrim Teorisi, Felsefe ve Tanrı, www.evrim.gen.tr</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[19] Mehmet Dalkılıç, a.g.e, s.121</span></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="font-size: x-small;">[20] Y. Şevki Yavuz, a.g.ans, s.191</span></div>

İslam'a göre İnsan'ın Ruh'u Var mıdır?

İnsan genellikle bildiklerinden emindir. Doğru bildiğini zannettiklerini nadiren sorgular. Hele bir konuda insanlar arasında geçmişi ...

Devamı »

Sonsuz Cehennem ve Rahmetli Yaratıcı

<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: center; vertical-align: baseline;">
<span style="border: 0px; color: magenta; font-family: inherit; font-size: x-large; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><strong style="border: 0px; font-family: inherit; font-size: 32px; font-style: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><br /></strong></span>
<span style="border: 0px; color: magenta; font-family: inherit; font-size: x-large; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><strong style="border: 0px; font-family: inherit; font-size: 32px; font-style: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Sonsuz Cehennem ve Rahmetli Yaratıcı</strong></span></div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: center; vertical-align: baseline;">
</div>
<div style="text-align: justify;">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiX9-i9bRh9VYPzAg6s1npLac333rm0TIXYENgBzKF69xuLsrCZLHMIQqyR0Qlz_LLPQYIgI8KBW_X-HieKaJneFNh9T5lSWjisA-2moLTxUPBM-nBlS8tRhZejdjo_IvAfWFNpQkDYcQgW/s1600/Hell-flames.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiX9-i9bRh9VYPzAg6s1npLac333rm0TIXYENgBzKF69xuLsrCZLHMIQqyR0Qlz_LLPQYIgI8KBW_X-HieKaJneFNh9T5lSWjisA-2moLTxUPBM-nBlS8tRhZejdjo_IvAfWFNpQkDYcQgW/s1600/Hell-flames.jpg" /></a></div>
<b style="line-height: 16.7999992370605px;">Edip Yüksel</b></div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="line-height: 16.7999992370605px;">© 2003 yuksel.org, 19.org</span></div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: center; vertical-align: baseline;">
</div>
<div style="text-align: justify;">
<span style="line-height: 16.7999992370605px;">İngilizce orijinalinden çeviren: </span><span style="line-height: 16.7999992370605px;">Ensar Üzümcü</span></div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
<br />
Bir monoteist olarak Kuran’a inanmak için beni zorlayan bilimsel, felsefi ve manevi nedenlere sahibim. Kuran’ı hem Türkçe hem İngilizce dillerine çevirmiş bulunuyorum. Buna karşın Kuran’ın tüm ayetlerini henüz özümsemiş olmadığımı da itiraf etmeliyim. Bazı ayetler kültürel-normlarıma yani yerleşik ideolojiler ile çelişiyorlar ve birkaç ayet de kitabın ap-açık olan hükümleriyle ve/veya doğanın yasalarıyla bir çelişki içerisinde görünüyor. Kültürümün ve yerleşik ideolojilerin göreceli olduğunu bildiğimden bu ilk grup ile rahatça başa çıkabiliyorum, fakat Tanrı’nın kitabında yer alan yahut O’nun doğadaki işaretleri (ayetler)  ile çelişki içerisinde görünen ayetler zihnimi kemiren ve inancıma bulaşan birer virüs gibiler.  Kuran’ın hiçbir ayeti ile entelektüel bir problem yaşamadığını iddia eden kişiler gördüğüm kadarıyla, ya inançlarını çevre baskısı, coğrafi konum, akrabalık veya dışarıdan gelen herhangi bir ikincil neden ile almış/edinmiş insanlar olmuşlardır veya yaşadıkları entelektüel problemlerini başkalarından gizliyorlar, hatta kendi idraklerinden bile. Her iki çeşit de, her nasılsa, iyi bir örnek teşkil edememektir.</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Benim taşımakta olduğum şüpheler ise Kuran’ın doğruluğuna değil, fakat anlayışımın güvenilirliğine yöneliktir. Ortodoks âlimlerinin ve din adamlarının düşüncelerini körü-körüne takip etmeyi gerektiren Sünni kaideleri reddettiğim ve dinime tek kaynak olarak sadece Kuran’ı kabul ettiğim için, her ne zaman bir ayeti anlayış biçimim 4:82 ayeti ile bir problem oluştursa, bilgimin artması için ilahı mesajın öğüdünü izler ve sabır ile hareket ederim (20:114), uzmanlara, körü körüne taklit etmeksizin (17:36) danışırım (21:7), kişisel çıkarlarımı, keyfi arzularımı ve asılsız iddiaları uzak tutarım (53:28), ve Allah’ın eninde sonunda açıklama sağlayabilen biricik kaynak olduğunu bilirim (75:16-19). Bazen, tutarlı bir anlayışa ulaşabilmek birkaç ay alır, fakat kimi zaman ise bu yıllar ve hatta onlarca-yıl isteyebilir. Zihinsel ve manevi deneyimlerimin her biri aşağıdaki hakikatlere tanıklık etmektedir:</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px 0px 0px 60px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
<blockquote class="tr_bq">
“Bilgiyle detaylandırdığımız, inanan bir toplum için yol gösterici ve rahmet olan bir kitabı onlara getirdik.” (7:52)</blockquote>
</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px 0px 0px 60px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
<blockquote class="tr_bq">
“Rahman, Kuran’ı öğretti.” (55:1-2)</blockquote>
</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Cehennemin süresi ile ilgili gözlemlerimi sizlerle paylaşmadan önce,  zihinsel mücadelerimi ve onların oluşturduğu sonuçlarla ilgili birkaç örneği paylaşmak isterim (Eğer uzun bir giriş mahiyetindeki bu kısmı okuyabilecek sabra sahip değilseniz, lütfen “Cehennem Sonsuz mudur?”  ile başlayan bölümden okumaya devam ediniz).</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Örneğin, 5:38 üzerinde yapmış olduğum ve on beş yıldır gelişmekte olan sorgulamalarım üç farklı anlayış ile sonuçlandı: (a) toplum içinde utandırma ve kimlik teşhisi sebebi ile bir hırsızın elini kesmek veya işaretlemek, (b) fiziksel olarak hırsızın elini kesmek, veya (c) hırsızın çalması ve bir haneye girmesinin engellenmesi için, kullandığı araçlar ile ilişkisinin kesilmesi  (muhtemelen rehabilitasyon veya hapis yolu ile). Ekonomik ve sosyal şartlara bağlı olarak, işlenen hırsızlığın sıklığı, sosyal yapı için oluşturduğu risk miktarı, ekonomik, sosyal ve psikolojik maliyetler de göz önünde bulundurularak, önerilen bu cezalardan herhangi birisini toplum seçebilmelidir. Diğer bir değişle, kasıtlı olarak burada farklı manalara gelebilen bir fiilin, toplumlara zaman, tavır, kültür ve dönemin şartlarına uygun seçim yapabilmesi için özellikle kullanıldığına ikna olmuş durumdayım. Kuran’ın mesajını ilk neslin anlayışı ve pratiği ile sınırlandırmak (Muhammed Peygamber ve onların yoldaşları dâhil) Kuran’ı tüm zamanlara hitap eden evrensel ilahi karakteri yok saymaktır.</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
İkinci bir örnek daha vereyim. 2:233 ve 46:15 arasında görülen çelişki üzerine yaptığım sorgulamalarım, birkaç ay içerisinde beni hiç varmak istemeyeceğim bir noktaya ulaştırdı: hamileliğin normal süresini 266 gün (veya 38 hafta) olarak kabul edersek 86 günlük hamilelik sürecinde yapılan kürtajın bir cinayet olmadığını gösterirdi. İlk üç aylık dönemde, anne karnında oluşan fetüs bir ‘kişi’ olarak kabul edilmiyordu Kuran’da.  Kişilik (nefs), bilincin ortaya çıkması ile oluşan bir şeydi. (Yunan filozofu Eflatun’un kendisinden sonraki dönemde yaşayan Müslüman âlimler üzerindeki etkisi nedeniyle Nefs kelimesi genellikle Ruh olarak yanlış bir şekilde çevrilir.) Kişi “yeni bir yaratılış” evresi olarak tanımlanır ve bu süreç, sperm olma, embriyo, kemikleri ve eti oluşturan fetüs gibi farklı aşamaları izleyerek nihayetinde yeni bir yaratığı oluşturur (23:14; 22:5). Benim 4:34 üzerinde sergilenen geleneksel anlayış ile yaşadığım problemim ve bunu 30:21 ile uzlaştırma sürecim ise, araştırma ve “tesadüfi” bazı olaylar sonucunda bir yıl içerisinde gerçekleşti. Erkekler kadınların üzerinde bir yönetici değildiler, fakat onların geçiminden sorumluydular; kadınlar kocalarının düşkünü olarak tanımlanmamışlardı, fakat Yaratıcılarına düşkünlerdi; asıl mevzu kocaya bir başkaldırma değil fakat evlilik akdine sadakatsizlikti; ve kocalara eşlerini dövmek için nasihat verilmemişti, fakat boşanma kararından önce onlardan uzaklaşmaları söylenmişti.</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Benzer bir şekilde, 4:3 ve 4:129 için gösterilen geleneksel anlayışla uzlaşamıyor olmam, onlarca yıl sonra 4:127’de kullanılan bir ifadenin tüm dünyada hatalı olarak çevrildiğini fark etmemle çözülmüş oldu. Kuran çok eşliliğe izin vermesine rağmen (4:3) bunun gerçekteki pratiğini bazı önemli durumlar ve ön koşullar belirterek kısıtlar ve heves kırar: erkekler birden fazla eşliliği sadece, geride kalan kadınlar dul ve yetim bir çocuğa sahip olmaları şartı ile gerçekleştirebilir. Bu durumda her iki eşine de eşit ve adil bir şekilde cömert davranmalıdır. (Bkz 4:19-20, 127-129.) Ne yazık ki, 4:127 ayeti de hadisçi ve mezhepçi önyargılar ve şablonlarla yanlış tercüme edilmiş ve yanlış bir çeviri ile, henüz olgunlaşmamış kız çocuklarıyla evlenilmesi gerektiğini öneren bir hale getirilmiştir. Asıl mevzu net bir şekilde bununla alakasızdır.</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Sizlere son bir örnek daha sunayım. Sadece Kuran mesajını kabul ettiğim 1986 yılında, 2:106’nın uydurma hadisler ve mezhep kitaplarıyla yapılan yanlış çevirisindeki anahtar bir kelime ile sorun yaşamış idim, çünkü bu kelime Kuran ile çeliştiğini ima ediyordu ve diğer tüm ayetlerin fesih edilmesine yol açabilecek kadar hassas bir yapıdaydı.  “Ayaat” kelimesi, “ayeh” kelimesinin çoğuludur. Kuran içerisinde hem işaretler/mucizeler hem de Kuran’ın ayetleri/vahiyleri anlamlarında kullanılır. Kuran’ın kendi ayetleri işaret/mucize olduğu için bu kelimenin çoğul hali, genellikle her iki anlamı da eş-zamanlı olarak barındırır. Kuran’ın tek-bir ayeti delil/mucize olarak görülmez, çünkü Kuran’ın bazı kısa ayetleri (örneğin, 55:3; 69:1; 74:4; 75:8; 80:28; 81:26) benzersiz değillerdir ve Arapça konuşan insanların günlük iletişimlerinde de görülürler. İşin aslı, Kuran, en küçük birim olarak sadece sureleri mucize kapsamına alır (10:38), ve en kısa sure 3 ayettir (103; 108;110).  Bundan ötürü, Kuran’ın cümleleri/vahyi için sadece ‘ayeh’ kelimesinin çoğulu, yani ‘ayaat’ kullanılır. Bununla beraber, bu kelimenin tekil formu, AYEH, Kuranda geçtiği 84 noktanın hepsinde işaret veya mucize anlamlarında kullanılmıştır. Böylece, ‘ayeh’ kelimesinin 2:106 deki tekil formunu çevirirken “işaret” veya “mucize” olarak tercüme etmeyi tercih ediyorum.</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Makalelerim ve kitaplarımda bu konuları ve Ortodoks geleneklerine uymayan başka bir çok tezi ayrıntılarıyla tartıştım. Allah nasip ederse, bu konuyu ve başka birçok ayeti İngilizce Kuran çevirimizde ayrıca tartışacağız. <em style="border: 0px; font-family: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">(Bu makalenin İngilizce orijinalini yazdıktan 4 dört yıl sonra Quran: a Reformist Translation olarak yayımlandı)</em>. Şimdi, en yakındaki araştırmama geri dönelim…</div>
<h2 style="background-color: white; border: 0px; clear: both; color: #404040; font-family: Bitter, serif; font-size: 1.8rem; margin: 0px 0px 1rem; outline: 0px; padding: 0px; text-align: center; vertical-align: baseline;">
Cehennem Sonsuz Mu?</h2>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
<div style="text-align: left;">
Allah, nihai yaratılışın tek kaynağı, kendi kaderini özgürce belirlemeye kadir bir canlıyı yaratmanın sonuçlarını test etmeyi seçti.<strong style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"> </strong>(18:29; 6:110; 13:11). Doğuştan gelen mantık kuralları kendisine yardımcı olsun ve bununla iyiyi kötüden, doğruyu yanlıştan ayırabilsin diye Allah, prototip olarak yarattığı insana kendi ruhu/mantığından yükledi (15:29; 32:9; 38:72)<strong style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">.</strong> Peygamberler ve doğru yolu içeren kitaplar sadece fazladan birer hediye idiler, mantık ile keşfedilebilen gerçeklerin öz-hatırlatıcıları olarak… (2:37-38; 10:57; 11:17; 16:89; 21:107; 29:51; 16:2; 36:69; 37:87; 39:21; 42:52; 58:22). İnsanların özgür iradeye sahip olmasının çözümlenmesi en zor olan paradokslardan birisi olduğunu bilmeme rağmen, bunu iman yolu ile kabul ediyorum (18:29; 57:22). Allah, bu gezegen üzerindeki hayatı ve ölümü, kendi nihai yaratığını test etmek için var etti (67:2).  Belirli bir olgunluktan sonra birey, Allah nezdinde sorumlu hale gelir (46:15). Allah, kendi orijinal programları ile çelişen bir yolu bilinçli olarak tercih edenleri, kendilerini yanlış fikirler ve aksiyomlar aracılığıyla bozulmaya maruz bıraktıkları için, bir karşılık ile cezalandırmayı seçti (2:57; 4:107; 6:12,20,26; 7:9,53177; 59:19). Virüslerin bulaştığı programlar Cehennem adı verilen pişmanlık dolu bir süreci tadacaklar(Cehennem ve Cennet birer benzetmedir: 13:35; 17:60; 37:62-64; 7:44-50). Bu süreçte, bozulmuş olan programlar ve onların baş virüs program üreticisi (Şeytan) cezaya tabi tutulacak (7:11-27; 38:71-88), ve sonra hep birlikte imha edilecekler. Yargı gününde iyileştirilemeyecek olan biricik virüs, şizofrenik karakter oluşturan virüs olacaktır. Kendisini Allah’tan başka tanrılara adayan kişilikler, yanlış ilahlardan arınmayan ve özüne, yani kendisini Allah’a yabancılaştıran kişilikler olacaktır (4:48,116).</div>
</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Cehennemin sonsuza dek yanacağı fikri beni onlarca yıldır rahatsız etmekteydi, fakat ben bu problemimi “Allah Bağışlayandır ve Adaletlidir; O bilmediğim şeyleri bilendir” diyerek bastırdım. Allah elbette bizlerin bilmediği birçok şeyi biliyor. Fakat ya eğer bazı hurafe bilgilerimizi ve yanlış inançlarımızı böylesi bir özür ile gizlemeye çalışıyorsak? Ya Allah’ın bizlere verdiği en mükemmel hediye olan aklımızı, inanan ile inanmayanı ve insan ile hayvanı birbirinden ayıran fonksiyonu kullanmaktan kendimizi men etmekteysek? (2:73, 170, 171, 242, 269; 3:118, 190; 7:169; 8:22; 10:42, 100; 11:51; 12:2, 111; 13:4, 19; 16:67; 21:10, 67; 23:80; 24:61; 29:63; 30:28; 38:29; 39:9, 18, 21; 40:54; 59:14). Elbette, “akıl” ile kendi kişisel isteklerimi birbirine karıştırmayla ilgili önemli bir tehlike söz konusuydu, bilgisizlik ve kültürel-eğilimlerim keza… Kendi isteklerim doğrultusunda keyfi çıkarımlar yaparak Tanrı’nın sözlerini çarpıtabilir veya kısıtlı olan bilgimle anlamı sınırlandırmış olabilirdim. Burada ince bir çizgi vardı. Aklımı, belirli bir kesimden aldığım/edindiğim anlayışı sorgulamak için mi kullanmalıydım, yoksa bana öğretilmiş olduğu gibi her şeyi aklımı kullanmadan takip mi etmeliydim? Ailemizin adımları ve dini öğretilerin ardına körü-körüne düşmemek veya kalabalıkların izlenmesi hususunda Kuran’ın sürekli yaptığı uyarıları bildiğimden (6:116; 2:170; 9:31; vb.), sorgulanmayan bir inancı reddediyor, bilgiyi ve aklı öncü alan bir inancı tercih ediyorum. Geleneklerine bağlı olmayan bir anlayışı kabul etmek için, çapraz sorgulama süzgecini kullanırım: Kitabın ana dili ile o şeyi destekleyebiliyor olmalıyım VE gelenek-dışı olan anlayış ilahi yasalarla bir çelişki göstermemeli ve de kitabın kaidesi ile, yahut hem kitabın hem de doğadaki ilahı kanunların kaidesi ile uyum içerisinde olmalı.</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Beş yıl kadar önce, Musa Jarullah, Bigiyev tarafından yazılan bir kitapçığın Türkçe çevirisini okumuştum, Evrensel Kurtuluş (The Universal Salvation, 1874-1949).  O kitapçıkta, Bigiyev Kuran ve Hadise göre Cehennemin sonuz olmadığını tartışmıştı. Kitapçığı okumayı bitirdiğimde heyecanımı ve umudumu yitirmiştim; yazar, milyonlarca insanın cehennemin sonsuz olduğuna inanmasına yol açan konularla alakalı birçok ayete maalesef değinmemişti.  Radikal bir tez ileri sürüyordu ancak bu tezini destekleyen tartışması yüzeyseldi. İlgili ayetler üzerinde bilimsel bir değerlendirme yerine, daha çok, duygularımıza hitap ediyordu. Hayal kırıklığına uğramıştım. Her ne kadar inancımı ve zekamı sessizce ve çelişkili bir kavram olarak zihnimin arka-planında sürekli kemirse de sonsuz cehennem inancıma devam ettim. Müşrikleri ve kafirleri sonsuza kadar cehennemle tehdit eden, bir çok ayetleri/işaretleri görmezden gelemezdim. Ama Tanrı’nın Kuran içerisinde en çok tekrar edilen sıfatının, kendi merhameti olduğu gerçeğini de inkâr edemezdim. (Rahim 114 kere, Rahman 57 kere, vb.) Allah, kendisi için merhameti gerekli kıldı (6:12,54) ve O’nun merhameti geniştir (6:147; 40:7). Yargı gününde Allah ve İsa arasında gerçekleşecek olan şu diyalogun verdiği mesaj beni bu konuda sürekli teskin etmiştir:</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px 0px 0px 60px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
“Onları cezalandırırsan, onlar senin yaratıklarındır. Onları bağışlarsan, kuşkusuz sen Üstünsün, Bilgesin. ALLAH ilan edecek: “Bu, doğrulara doğruluklarının yarar sağladığı gündür.” Onlar için içlerinden ırmaklar akan ve orada sürekli kalacakları bahçeler var. ALLAH onlardan, onlar da O’ndan hoşnut olmuştur. Büyük başarı işte bu…” (5:118)</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Allah’ın adaletli olduğu, ayrıca sık bir şekilde vurgulanıyordu (3:182; 4:40; 8:51; 11:101; 16:33,118; 22:10; 41:46; 43:76; 50:29; 99:7-8)<strong style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">. </strong>Nasıl olur da rahmetli ve adaletli bir Allah, çok kısa bir süre içinde işlenen suçlar nedeniyle kendi yaratıklarını sonsuz cehennemle cezalandırabilir? Sonsuzluk ile kıyaslandığında neredeyse sıfır olan çok-kısa bir süreç! Nasıl olur da ilahi rahmet benim kısıtlı rahmet anlayışıma bile yetersiz gelebilirdi? Eğer Allah’ın bilgisi/mantığı/ (ruhu) içinden genetik programıma bir parça aktarılmış ise, o zaman Allah’ın rahmeti ve adaletini, koşulsuz kabul edebilmek için bir yol bulabilmeye muktedir olabilmeliyim, bu rahmet ve adaleti tam manası ile kavrayamasam dahi…</div>
<h2 style="background-color: white; border: 0px; clear: both; color: #404040; font-family: Bitter, serif; font-size: 1.8rem; margin: 0px 0px 1rem; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Müşrikler ve Fanatik İnkarcılar Cehennemde Sonsuza dek Kalmaya Mahkum Edilirler!</h2>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Başlık içerisinde belirtilen şeyin “Müşrikler ve Fanatik İnkârcılar Sonsuz Cehennemde kalmaya Mahkûm edilirler” olmadığına lütfen dikkat ediniz. Ayrıca, Kuran içerisinde kullanılan dil yapısıyla birlikte gelen bir farklılık var. Müsaadenizle açıklayayım:</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
KhaLaDa kökünden türemiş olan tüm kelime yapıları (sonsuz olmak, sonsuz yaşam, bir yerde sonsuza dek kalmak, veya uzun bir süre kalmak, ya da yaşam süresi) Kuran’da 87 kez görülür. Eğer yaptığım ön-inceleme doğru ise, bunlardan 40 tanesi cennetteki ödüllendirilme süresini betimler (2:25; 2:82; 3:15; 3:107; 3:136; 3:198; 4:13; 4:57; 4:122; 5:85; 5:119; 8:42; 9:22; 9:82; 9:89; 9:100; 10:26; 11; 23; 11:108; 14:23; 18:108; 20:86; 21:102; 23:11; 25:15; 25:16; 25:76; 29:58; 31:9; 39:73; 43:71; 46:14; 48:5; 50:34; 57:12; 58:22; 64:9; 65:11; 98:8; 50:34), ve diğer 40 tanesi Cehennemdeki cezalandırılma süresini betimler (2:39; 2:81; 2:162; 2:217; 2:257; 2:285; 3:88; 3:116; 4:14; 4:93; 4:169; 5:80; 6:128; 7:36; 9:17; 9:63; 9:68; 10:26; 10:27; 10:52; 11:107; 13:5; 16:29; 20:101; 21:99; 25:29; 25:69; 32:14; 33:65; 33:103; 39:72; 40:76; 41:28; 43:74; 47:15; 59:17; 64:10; 72:23; 85:17; 98:6).</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
KhaLaDA kelimesi ayrıca UzunSüre anlamını da barındırmaktadır. Örneğin, klasik Arapça sözlüğü, Lisanul Arab, KhawaLiD kelimesinin çoğul halini dağlar ve taşları anlatmak için kullanır, çünkü bunlar çok uzun süreler boyunca hayat içerisinde yer bulurlar. Kuran, en az bir yerde, bu kelimenin geçmiş zaman kipli halini, hayatta kalma süresini tanımlamak için kullanır (7:176).  Bu ayet fanatik bir inkârcıdan bahseder ve bize onun ” Akhlada ilal ardi” olduğunu bildirir, yani, dünyaya saplandı ve hevesinin ardına takıldı! Bu makalede KHaLaDa kelimesi ve onun tüm türemiş formlarının çok uzun bir zamanı anlatmak veya belirli bir yaşam süresini göstermek için kullanıldığını tartışmıyorum. Böylesi bir tartışmaya mahal verebilecek bazı deliller olabilse de, şimdiye dek buna kanaat getirmiş değilim.</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
AbaDa sıfatı ise (kesintisiz, her zaman, daima), Kuran’da 28 kere gözükür ve bunların dışında olan, dokuz tanesinde cennette geçirilen süre tanımlamak için kullanılır (4:57; 4:122; 5:119; 9:22; 9:100; 18:3; 64:9; 65:11; 98:8) ve üç tanesinde bu kelime cehennemde geçirilen süreyi anlatır (4:169; 33:65; 82:23). Nitekim 5:37; 22:22; 32:20 ayetleri inkarcıların cehennemden çıkmaya çalışacaklarını, fakat bunu hiçbir zaman başaramayacaklarına vurgu yapar. Kesintisiz cezalandırılmayı protesto eden ve buna karşı çıkanların yakarışları reddedilecektir (3:24).</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
ABaDa kelimesi 9:84; 9:108; 24:4; 33:53; 59:11 ve 62:7 ayetlerinde koşulun süresine bağlı bir sonsuzluğu belirtmek için kullanılmıştır:</div>
<ul style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin: 0px 0px 1.5em 4rem; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">
<li style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">“Onlardan ölen birisi için asla (La … ABaDa) namaz kılma” 9:84</li>
<li style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">“Böyle bir yerde ebediyen (La … ABaDa) namaza durma” 9:108</li>
<li style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">“ve onların tanıklığını ebedi olarak (La … ABaDa) kabul etmeyin.” (24:4)</li>
<li style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">“onun eşleriyle asla (La … ABaDa) evlenmemelisiniz.” (33:53)</li>
<li style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">“sizin aleyhinize hiçbir zaman (La … ABaDa)  kimseye itaat etmeyeceğiz.” (59:11)</li>
<li style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; font-weight: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">“yapmış olduklarından ötürü hiçbir vakit (La … ABaDa) onu dileyemeyeceklerdir” (62:7)</li>
</ul>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Buradaki tüm negatif ifadeler ABaDa kelimesini sürekli devam eden bir yasaklamayı ifade etmek için kullanırlar. Daha net bir ifade ile, bu, belirtilen koşul var olduğu sürece geçerlidir. Örneğin, cenaze namazı için yasaklama getirilen kişi vefat ettiğinde, doğal olarak yasağın kendisi de sonlanmış olacaktır. Ölü birisi başka bir ölünün arkasından dua edemeyeceği için, bu yasaklama da pratik olarak sonsuza dek devam edemeyecektir. Benzer bir şekilde, Peygamberin tüm eşleri vefat ettiğinde, onlarla evlenme yasağı da varlığını yitirir… Böylece, yasağın sürekliliği, aslında, bazı koşullarla veya ilgili konuda belirtilen yaşam-süresi ile sınırlandırılmıştır. Başka bir değişle, yukarıdaki örnekte ABaDa kelimesi belirli bir periyodun tümüne işaret eder.</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
<strong style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;">Cehennemdeki Ebedi Cezalandırma, Cehennemin veya Oraya Atılanların Sonsuz Olduğu Anlamına Gelmek Zorunda Değil</strong></div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Yunus’u hatırla. Kendisine verilen görevi terk ettiğinde bir balina tarafından yutulmuştu.</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px 0px 0px 60px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
<blockquote class="tr_bq">
“(Tanrı’yı) anıp düşünmeseydi, Diriliş Gününe kadar onun karnında kalacaktı.”  (37:142,143)</blockquote>
</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Ne Yunus nede onu yutan balina diriliş-gününe kadar yaşayabilecek bir-ölümsüzdü. Yani, bu Kur’ani açıklama Yunus’un balina karnında son bulacağını veya öleceğini bize bildirir. Her ikisi de kısa sürede bitecek olsa bile, balina, diriliş-gününe kadar Yunus’un nihai kaderi ve durağı olurdu. Eğer Yunus Diriliş-günü tekrardan diriltilecek olmasaydı (balina ile birlikte, 6:38), aynı mantığı kullanırsak, ayet şöyle olmalıydı: ” O balığın karnında ebedi olarak kalacak idi.”</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Benzer bir şekilde, Cehennem içerisinde süresiz kalacak olan puta-tapıcılar veya inkarcılar hakkında bizlere bilgi veren ayetler, Cehennemin sonsuz olduğunu anlamına gelmez, gelmek zorunda değil. Tabi Cehennemin kendisinin sonuz olduğu belirtilirse durum değişir… Bu, inkârcıların ve puta-tapıcıların Cehennemde son bulacakları anlamına gelir, farklı başka bir anlama değil. Eğer bir gün Cehenneme, içinde barındırdığı sakinleri ile birlikte son verilseydi, o zaman inkârcılar ve puta-tapıcılar Cehennem içinde sonsuza dek kalmış olurlardı. Onların cezası da böylece tüm Cehennem yaşamı olurdu.</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Aslında Kuran, hem Cehennem-cezası hem de Cennet-ödülünün kendi süreçleri ile ilgili koşullandırıldığını bildirir.</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
<blockquote class="tr_bq">
“Gökler ve yer durduğu sürece orada kalıcıdırlar; ancak Rabbin dilerse başka. Rabbin, dilediğini Yapandır. Mutluluğu hak edenler ise, gökler ve yer kaldığı sürece cennette kalıcıdırlar. Rabbin dilerse başka… Kesintisiz bir ödüldür bu.” (11:107-108)</blockquote>
</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Kuran, Dünya ve Cennetin farklı bir Dünya ve Cennet ile değiştirileceğine dair bizleri bilgilendirir (14:48). Eğer bu ayette belirtilen yeninden-diriliş Yargı-Gününden önce ise, o zaman başka bir yeninden-dirilişin mümkün olma olasılığı da var. Cennetin tekrardan yaratılacağına dair bazı işaretler var. Mesela, KhulD (sonsuz, tükenmeyen) kelimesi Cehennem için kullanılmamıştır, fakat Cennet tasvir edilirken bir sıfat olarak kullanıma dâhil edilmiştir (25:15).  Diğer taraftan, aynı sıfat Cehennemi tanımlamak için kullanılmamıştır, fakat Cehennemdeki-Ceza tanımlanırken kullanıma katılmıştır.</div>
<h2 style="background-color: white; border: 0px; clear: both; color: #404040; font-family: Bitter, serif; font-size: 1.8rem; margin: 0px 0px 1rem; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Cehennem, İçinde İkamet Edenlerle Birlikte, Hiç Var Olmamış gibi Yok Edilecek</h2>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Dilimiz eş anlamlılar, zıt anlamlılar, söylevler, karşılıklar ve benzerlerini barındırır. Kuran sık bir biçimde kelimeleri/kavramaları karşılaştırmak, açıklamak veya söylevler için kullanır. Genellikle,  anlam olarak birbirleriyle ilişkili olan kelimelerin frekansları, aynı zamanda matematiksel harmoniyi de açığa çıkartır ki, bu kitaplarımda geniş olarak yer verdiğim ayrı bir konudur. Örneğin, Ahiret ve Dünya, Melek ve Şeytan, Rahman(Merhamet) ve Hüda(Yol gösterme), Qul (De) ve Qalu (Dediler), Khalq (Yaratmak) ve Helaak (yok etmek), Hayat (Yaşam) ve Mevt (Ölüm) anlamsal ve matematiksel olarak birbirleriyle ilişkili kelimelerdir.</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Gelin 40:11 ve 67:2 ayetleri üzerinde biraz düşünelim. Birinci ayet iki yaratılış ve iki ölüme değinirken ikincisi, yaşam ve ölümün yaratılışı ile ilgilidir. Kuran dilinde ölümün yaşam olmadan var olmayacağını eğer bilebilirsek, bu iki ayet çok daha iyi anlaşılabilir. Onlar bir arada var olabilirler, çünkü Ölüm beynin bilinçli fonksiyonlarının kalıcı olarak askıya alınması (39:42; 16:21) fakat yeniden diriliş gününe kadar devam edecek olan, bu dünyaya ait bir aşamadır (29:57; 10:56; 22:6). Ölüm, yaşama öncülük eden bir süreçtir. Yaşayan bir canlı ölecek ve ölü canlı tekrar yeni bir hayat kazanacaktır (22:66). Bitkiler sezonlar boyunca başarılı bir biçimde yaşam ve ölümü tercübe ederler (2:64; 3:27; 6:95; 16:65; 22:5-6; 30:19-50; 35:9). İlk yaratılıştan önce ne ölüm ne de yaşam var idi; sadece vardık. Fakat, Tanrı ölüm ve yaşamı yaratmaya karar verdi (67:2). Yaratılış, ölüm, hayat (şuan ki), ölüm, hayat (yeniden-diriliş). Diğer bir değişle, iki ölüm ve iki hayat (40:11). HaLaKa kelimesi, diğer bir yönüyle, seyrek olarak bir bireyin ölümünü anlatmak için kullanılır (40:33), fakat genellikle dönüşü olmayan yıkımlar ve yok edilişler, veya bir varlığın tamamıyla ortadan kaldırılması için kullanılmıştır (5:17; 6:6; 6:47; 8:42; 20:128; 21:95; 22:45; 28:59; 36:31; 69:5; 77:16).</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px 0px 0px 60px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
<blockquote class="tr_bq">
“… Böylece, yok edilen, apaçık bir delille yok edilsin, yaşayan da apaçık bir delille yaşatılsın. ALLAH İşitendir, Bilendir.” (8:42)</blockquote>
</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Yukarıdaki ayet, yalnızca bir savaştaki yaşamların kaybedilmesi ve hayatta kalınmasından bahsetmez, aynı zamanda daha farklı düzeydeki kozmik bir olaya da değinir: inançsızlar bir temele dayanmayan yanlış öğretilere rağbet ettikleri için sonsuza dek yok olacak; ve inananlar da apaçık olan gerçeklere rağbet ettikleri için sonsuza dek yaşayacaklar. Yaşam ve ölüm elbette birer mecaz olarak, gerçek ve yanlış-öğretileri tanımlamak için kullanılmıştır (6:122). Aslında, gerçeğe tanık olmak ve onu kabul etmek hem mecazi ve hem gerçek olan bir yaşama doğru bir kapı açar:</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px 0px 0px 60px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
<blockquote class="tr_bq">
<blockquote class="tr_bq">
“Ey inananlar, size hayat verecek şeylere çağırdığında ALLAH’a ve elçisine yanıt verin. Bilin ki ALLAH kişi ile kalbi arasına girer ve O’nun huzuruna toplanacaksınız.” (8:24)</blockquote>
</blockquote>
<strong style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></strong></div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Yukarıdaki ayetten ilahi mesajı reddedenlerin sonsuz yaşamı kaybedeceklerini çıkarsamak makul gözüküyor. Peki, Cehennemde ölecekler mi? Cevap, Hayır:</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px 0px 0px 60px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
<blockquote class="tr_bq">
<blockquote class="tr_bq">
 “Kim Rabbine suçlu olarak gelirse cehennemi hak eder; orada ne ölür, ne de yaşar.” (20:74)</blockquote>
</blockquote>
<strong style="border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></strong></div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Öyleyse, alternatif çok-açık: tamamıyla yok ediliş, ontolojik olarak bir neslin cehennem ile imha edilmesi. En ölümcül virüsü kendilerine bulaştırma kararını özgürce vermiş olan programlar (masum bir programı öldürmek veya Allah’ın yanında ilah edinmek gibi) ve böylece bozulmaya uğrayanlar, sonsuz cezalandırmaya tabi olacaklardır: yeniden diriliş sonrasında bir teşhis süreci yaşayacaklar, adalet, pişmanlık ve sonrasında yeni gök ve yeni yeryüzünün yaratılmasıyla, cehennem ile birlikte yokluğa fırlatılacaklar. Belki de, ahirete inanan ve dinini sadece Allah’a özgüleyerek sonsuz yaşamı seçen, böylece erdemli bir yaşam sürerek yargı günü sonsuz yaşamı kazanmayı hak eden akrabalarının zihinlerindeki onlara dair anılar da silinip yok olacaklar.</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Kuran’ın bu ana kayıttan silinerek yok edilme işleminden söz etmesi ilginçtir. İlahi belleğinden suçluların tamamıyla silinmesi işlemi:</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px 0px 0px 60px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
<blockquote class="tr_bq">
<blockquote class="tr_bq">
“Bugünkü karşılaşmanızı unutmanızın sonucunu tadın, biz de sizi unutacağız. Yaptıklarınızın bir sonucu olarak ebedi azabı tadın.” (32:14)</blockquote>
</blockquote>
</div>
<h2 style="background-color: white; border: 0px; clear: both; color: #404040; font-family: Bitter, serif; font-size: 1.8rem; margin: 0px 0px 1rem; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Allah Adaletli ve Rahmetlidir</h2>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Kuran Allah’ın mükemmel adaletini sürekli hatırlatarak bizlere teselli sunar. Aşağıdaki ayet Allah’ın adalet ve rahmetine dair bize açık bir fikir sağlar:</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
<blockquote class="tr_bq">
<blockquote class="tr_bq">
“Kötülük kazananlara ise kötülüğünün aynısıyla karşılık verilir. Yüzlerini bir aşağılanma duygusu kaplar. ALLAH’tan başka bir koruyucuları yoktur. Yüzleri sanki karanlık geceden bir parçayla bürünmüştür. Onlar ateş halkıdır; onlar orada ebedi kalacaklardır.” (10:26-27)</blockquote>
</blockquote>
</div>
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px; text-align: justify; vertical-align: baseline;">
Sonsuz bir Cehennemde işkence çekmek bu ilahi adalet ile çelişir, çünkü sınırlı bir süreye sahip olan insan hayatı içinde işlenmiş olan günahlar sonsuzluğa eşit olamazlar. Oysa sonsuz olmayan bir Cehennem hayatı içerisindeki sürekli bir cezalandırma böylesi bir çelişkiyi ortadan kaldırmaktadır. Yaptıklarının bir ürünü olarak karşılıklarını aldıklarında, kötü-işlerin yöneticileri 4:48’de belirtildiği gibi varlık âleminden silinecekler. Onların son durağı cehennem olacak ve cehennem de yokluğa karışacak.</div>
<div style="text-align: justify;">
<div style="background-color: white; border: 0px; color: #404040; font-family: Gudea, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16.7999992370605px; margin-bottom: 1.5em; outline: 0px; padding: 0px 0px 0px 60px; text-align: start; vertical-align: baseline;">
<blockquote class="tr_bq">
Allah Merhametli ve Bağışlayıcıdır (1:1)</blockquote>
</div>
</div>

Sonsuz Cehennem ve Rahmetli Yaratıcı

Devamı »

Tanrı Var?

Hz. Adem'in çocukları ensest ilişki ile mi çoğaldı?

İslam'a göre İnsan'ın Ruh'u Var mıdır?

Sonsuz Cehennem ve Rahmetli Yaratıcı

[Popüler]

[Yorumlar]

[Bloglar]